کارنامه قبولی اعضای مصنوعی در دانشگاه های مختلف کشور

رشته اعضای مصنوعی یا همان ارتوز و پروتز، یکی از معدود رشته های پیراپزشکی است که فقط در چند دانشگاه محدود کشور تدریس می شود، نه در همه دانشگاه های علوم پزشکی. همین کمیابی باعث می شود کارنامه قبولی اعضای مصنوعی از شهری به شهر دیگر تفاوت زیادی داشته باشد و نتوان یک رقم واحد برای کل کشور اعلام کرد.

خلاصه کارنامه قبولی در یک نگاه

اعداد این جدول از متن همین مقاله استخراج شده اند.

این آمار را می توان با چند صفحه دیگر هم دید. داوطلبی که پایتخت را در اولویت دارد رتبه قبولی اعضای مصنوعی دانشگاه همدان و رتبه قبولی اعضای مصنوعی دانشگاه ایران را با هم مقایسه کند و زاویه دیگری از همین شهر را در کارنامه قبولی اعضای مصنوعی دانشگاه علوم پزشکی ایران ببیند.

چرا اعضای مصنوعی رشته ای کم ظرفیت و پرنوسان است

وقتی یک رشته فقط در چهار یا پنج دانشگاه کشور ارائه می شود، هر سال تعداد کمی صندلی خالی می شود و رقابت بر سر همان صندلی های محدود بالا می رود. این ویژگی باعث شده رتبه قبولی اعضای مصنوعی در مقایسه با رشته های پرظرفیت تر، نوسان بیشتری بین سال های مختلف داشته باشد.

رتبه قبولی اعضای مصنوعی در دانشگاه های مختلف

بر اساس آخرین کارنامه های موجود، رتبه پذیرفته شده نهایی سهمیه روزانه در دانشگاه علوم پزشکی ایران در تهران بین 3990 در منطقه سه تا 4345 در منطقه یک بوده است. در دانشگاه علوم پزشکی همدان این رتبه در منطقه سه به 6540 و در منطقه دو به 8665 رسیده، و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران هم رتبه ای نزدیک به 4889 در منطقه سه ثبت کرده است. این پراکندگی نشان می دهد رتبه لازم برای اعضای مصنوعی کاملا به دانشگاه مقصد بستگی دارد.

رتبه لازم برای اعضای مصنوعی در پردیس خودگردان

در کنار سهمیه روزانه، مسیر پردیس خودگردان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان هم برای این رشته وجود دارد، با رتبه های ثبت شده حدود 6140 در منطقه یک، 7340 در منطقه دو و 3515 در منطقه سه. همچنین مرکز آموزش عالی علمی کاربردی هلال ایران با رتبه نزدیک به 5714 در منطقه یک، مسیر دیگری برای داوطلبانی است که به دنبال گزینه های بیشتر برای این رشته هستند.

حداقل درصد قبولی اعضای مصنوعی و سهم هر درس

حداقل درصد قبولی اعضای مصنوعی به طور رسمی و یکسان برای همه دانشگاه ها منتشر نمی شود، اما بررسی درصد دروس اعضای مصنوعی سراسری در کارنامه های پذیرفته شدگان رشته های پیراپزشکی مشابه نشان می دهد زیست شناسی و شیمی معمولا وزن بیشتری در تعیین رتبه نهایی دارند، در حالی که ریاضی و زمین شناسی سهم کمتری می گیرند. این الگو در بیشتر رشته های گروه تجربی با ظرفیت کم تکرار می شود.

تفاوت مسیر روزانه و پردیس خودگردان در کل کشور

در بیشتر دانشگاه های ارائه دهنده این رشته، دو مسیر پذیرش کنار هم وجود دارد: سهمیه روزانه بدون شهریه و با تعهد خدمت، و پردیس خودگردان با شهریه و بدون تعهد خدمت اجباری. این دو مسیر معمولا رتبه قبولی متفاوتی دارند و داوطلب باید پیش از انتخاب رشته مشخص کند کدام مسیر برایش مناسب تر است، چون شرایط زندگی و برنامه مالی داوطلب مستقیم روی این انتخاب اثر می گذارد.

چشم انداز شغلی به عنوان یک معیار تکمیلی

فارغ التحصیلان اعضای مصنوعی معمولا در مراکز توانبخشی، بیمارستان ها و کارگاه های ساخت وسایل کمک حرکتی مشغول می شوند. کمیاب بودن این رشته در سطح دانشگاه های کشور، در بلندمدت می تواند به معنای رقابت شغلی کمتر نسبت به رشته های پرظرفیت تر باشد، هرچند این موضوع نباید تنها معیار انتخاب رشته باشد و باید کنار علاقه واقعی داوطلب به کار عملی و کلینیکی سنجیده شود.

نکته ای برای خانواده هایی که اولین بار این رشته را می بینند

خیلی از خانواده ها تا پیش از دوران انتخاب رشته اصلا نام اعضای مصنوعی را نشنیده اند و آن را با رشته های شناخته شده تری مثل پرستاری یا فیزیوتراپی اشتباه می گیرند. آشنایی درست با محتوای این رشته، پیش از تکیه صرف بر رتبه و کارنامه، به داوطلب کمک می کند تصمیمی بگیرد که با علاقه واقعی اش هم هماهنگ باشد، نه فقط با یک عدد رقابتی.

کدام داوطلبان شانس بیشتری دارند

داوطلبی که به دنبال قبولی در اعضای مصنوعی است بهتر است رتبه خودش را همزمان با چند دانشگاه مقایسه کند، نه فقط یکی. برای نمونه بررسی رتبه قبولی اعضای مصنوعی دانشگاه همدان در کنار دانشگاه های تهران و اصفهان کمک می کند تصویر کامل تری از بازه واقعی این رشته در سراسر کشور به دست بیاید و انتخاب رشته با اطمینان بیشتری انجام شود.