از نظر من امکان ندارد فردی بدون نگرش میان رشته ای بتواند دست به توسعه فردی بزند.
توسعه فردی برای من همان سفر بیپایانی است که هر انسان در مسیر خودشناسی و رشد مهارتهای گوناگون طی میکند. این مفهوم پیوندی عمیق با روانشناسی، فلسفه، علوم تربیتی و حتی جامعهشناسی دارد؛ به همین دلیل بخشی از علوم میان رشته ای شمرده میشود. بارها دیدهام اگر جنبههای ذهنی و عاطفی در نظر گرفته نشود، آموزش مهارتهای فنی ناکام خواهد ماند. یا اگر فرد درکی از ساختار اجتماعی نداشته باشد، امکان گسترش توانمندیهایش با موانعی روبهرو میشود. توسعه فردی یعنی آموختن تفکر نقادانه، مهارت تصمیمگیری، خردورزی، انعطافپذیری و دهها عنصر دیگر که به انسان امکان میدهد در جهان پیرامون مؤثرتر و خلاقانهتر عمل کند.
در بحث میان رشته ای توسعه فردی به مباحث زیر می پردازیم:
1-خردورزی و حکمت علمی
2- کوچینگ
3- منتورینگ
4- تفکر سیستمی
5- تفکر نقادانه
6- تفکر پیچیده
7- مهارت حل مساله و خلاقیت
8- یادگیرندگی حرفه ای
9- مهارت تصمیم گیری
10- سواد رسانه ای
11- سواد عاطفی
12- زیست دیجیتال
13- مدیریت شخصی
14- مهارت های بین فردی
15- مهارت حل تعارض
16- تاب آوری
17- امیدواری
18- انعطاف پذیری
19- خوش بینی
20- خودکارآمدی
21- عادت سازی
22- مهارت کتابخوانی عمیق
23- معنای زندگی
24- توسعه اخلاقی
