حکمرانی سازمانی مجموعه ای از سازوکارها، سیاست ها و فرایندهاست که توزیع قدرت و نظارت بر مدیریت را تنظیم می کند. با نگرش علوم میان رشته ای، این حوزه به حقوق شرکت ها، اخلاق کسب وکار، اقتصاد سیاسی و جامعه شناسی سازمان پیوند دارد. حکمرانی خوب یعنی شفافیت در تصمیمات، پاسخگویی مدیران به ذی نفعان، توزیع مناسب اختیارات و سازوکارهای رسیدگی به تضاد منافع. اگر این چارچوب ها مهیا نباشند، فساد و بی اعتمادی بالا می رود.
در عرصه جهانی، نهادهایی مثل هیئت مدیره، سهامداران و حتی نمایندگان کارکنان می توانند بخشی از ساختار حاکمیتی باشند. هدف نهایی حکمرانی سازمانی آن است که هم منافع بلندمدت سازمان تضمین شود و هم حقوق ذی نفعان مختلف رعایت گردد. شفافیت مالی، اصول اخلاق حرفه ای و رعایت قوانین داخلی، پایه های اعتماد عمومی را می سازند. بنابراین، حکمرانی سازمانی به تلفیقی از دانش حقوقی، مدیریتی و اخلاقی نیاز دارد تا شرکت ها یا نهادهای مشابه بتوانند سلامت و پایداری عملکردشان را تضمین کنند.
