تاریخ ریاضی ما را به سرمنشأ سیستم‌های عددی، هندسه و جبر می‌برد و نشان می‌دهد چگونه ابداعات انتزاعی توانسته‌اند زیربنای علوم و فناوری شوند. در چشم‌انداز علوم میان رشته ای، ریاضیات هرچند بر منطق و استدلال تکیه دارد، ولی پیشرفت آن تحت تأثیر نیازهای عملی (مانند حسابداری مالی در تمدن‌های باستان، ناوبری دریایی یا طراحی معماری) و تبادلات فرهنگی بوده است. مثلاً انتقال دانش ریاضی از خاورمیانه به اروپا در قرون وسطی بستر شکل‌گیری رنسانس علمی شد. یا پیدایش مفاهیم هندسه نااقلیدسی قرن نوزدهم، انگیزه‌هایی فراتر از علاقه ریاضی‌دانان داشت و به فلسفه فضای مطلق هم گره خورد. تاریخ ریاضیات گواه است که دوری از خلاقیت ذهنی یا بی‌توجهی به مبانی منطقی می‌تواند رشد این حوزه را کند کند، اما چنانچه با علوم دیگر هم‌پیوند شود، پنجره‌های بدیعی برای فهم جهان باز خواهد کرد.