خردورزی و حکمت علمی یعنی به کارگیری نگرش نقادانه و داده های مستند در تصمیمات روزمره و انتخاب های کلان زندگی. در چارچوب علوم میان رشته ای، این مقوله ترکیبی از فلسفه، روش علمی، روانشناسی شناختی و اخلاق است. فرد خردمند بدون بررسی شواهد و الگوهای علمی، عجولانه قضاوت نمی کند و در عین حال، ارزش های اخلاقی را فراموش نمی کند. این نگرش با پیشگیری از تعصبات و هیجانات زودگذر، تعادل خرد و احساس را برقرار می سازد. به همین دلیل، علوم میان رشته ای فرصتی فراهم می آورد تا شخص حقایق تجربی را با اصول عقلانی و اخلاقی ترکیب کند و به بیراهه شبه علم یا تندروی ایدئولوژیک نیفتد. خردورزی علمی نه تنها در عرصه پژوهش بلکه در سبک زندگی، شیوه مصرف و رفتار با دیگران هم راهگشاست.
