روانشناسی رهبرانه به بررسی ویژگی ها، مهارت ها و سبک های رهبری می پردازد. از طریق علوم میان رشته ای، درمی یابم که رهبری فقط مدیریت یک تیم یا سازمان نیست، بلکه فرایندی پیچیده از نفوذ اجتماعی، انگیزه بخشی، هوش هیجانی و چشم انداز است. رهبر باید هم با نظریه های روانشناسی انگیزشی آشنا باشد و هم بتواند ساختار قدرت در گروه را مدیریت کند. یافته ها نشان می دهد سبک های رهبری تحول گرا، کاریزماتیک یا مشارکتی هرکدام در شرایط خاصی بهترین نتیجه را می دهند. فرهنگ سازمانی هم اثرگذار است؛ مثلاً در برخی فرهنگ ها رهبری اقتدارگرا پذیرفته تر است. همچنین نظریه های جامعه شناسی قدرت و علوم سیاسی به ما می گویند چطور مشروعیت یک رهبر می تواند ادامه حیات ساختار را تضمین کند. بنابراین، روانشناسی رهبرانه نه تنها بر مهارت فردی تمرکز دارد بلکه باید زمینه اجتماعی و فرهنگی را هم در نظر بگیرد.
