آینده پژوهی، نگاهی رو به جلو دارد و از مجموعه ای از روش ها و دانش های مختلف بهره می برد تا سناریوهای ممکن برای جهان فردا را ترسیم کند. علوم میان رشته ای در این حوزه کلیدی است؛ چراکه برای پیش بینی روندهای بلندمدت باید داده های تاریخی، مدل های اقتصادی، تحلیل های سیاسی، نوآوری های فناورانه و تحولات فرهنگی را با هم ادغام کرد. مثلاً اگر به آینده انرژی های تجدیدپذیر فکر کنم، نمی توانم تنها به ملاحظات فنی بسنده کنم. باید اقتصاد بازار انرژی، سیاست گذاری دولت ها، رفتار مصرف کنندگان و حتی جهت گیری شرکت های بزرگ را هم در نظر بگیرم. آینده پژوهی نه تنها به من اجازه می دهد سناریوهای متفاوت بسازم (مثبت، منفی، میانی) بلکه کمک می کند آگاهانه تر برنامه ریزی کنم و از غافلگیری های ناگوار جلوگیری نمایم. این هنر و علم میان رشته ای ما را از دام پیش بینی های تک بعدی رها می کند و به انعطاف پذیری در تصمیمات بلندمدت هدایت می کند.
