توسعه اخلاقی فرایندی است که طی آن فرد از مفاهیم ساده پاداش-تنبیه فراتر میرود و به درکی عمیق از عدالت، خیر جمعی و اصول فراگیر اخلاقی دست مییابد. در بستر علوم میان رشته ای، روانشناسی رشد (مراحل اخلاقی کلبرگ)، فلسفه اخلاق و جامعهشناسی هنجارها همه دخالت دارند. کودکان ابتدا با اجتناب از تنبیه و جلب پاداش رفتار میکنند؛ اما در مراحل بالاتر، درک قوانین اجتماعی و ارزشهای برتر را میآموزند. نهایتاً برخی افراد به سطوحی میرسند که معیارهای جهانشمول اخلاقی—فراتر از قواعد اجتماعی—را مبنا قرار میدهند.
در توسعه فردی، توسعه اخلاقی پایهای برای تصمیمگیری مسئولانه است. شخصی که حس تعهد به ارزشهای اخلاقی دارد، نهتنها به خود بلکه به جامعه و آیندگان نیز توجه میکند. از سوی دیگر، اگر محیط تربیتی یا فرهنگی روی سطح پایینی از اخلاق تاکید داشته باشد، رشد اخلاقی ممکن است متوقف بماند. ترکیب عوامل زیستشناختی مثل همدلی ذاتی و یادگیری اجتماعی از طریق الگوهای مثبت، زمینهساز توسعه اخلاقی پایدار خواهند بود.
