رواشناسی یادگیری بر سازوکارهایی تمرکز دارد که ذهن انسان حین کسب دانش یا مهارت جدید تجربه می کند. از شرطی سازی کلاسیک پاولف تا یادگیری شناختی و سازنده گرایی، علوم میان رشته ای کمک می کند بفهمیم چگونه تجربه های آموزشی مؤثرتر می شوند. مثلاً رفتارگرایی از تأثیر تقویت و تنبیه حرف می زند، درحالی که رویکرد شناختی بر پردازش اطلاعات در حافظه و طرح واره های ذهنی تمرکز دارد. سازنده گرایان تأکید می کنند یادگیری فرایندی فعال و خلاق است که از تعامل با محیط شکل می گیرد. همچنین، عصب شناسی شناختی روشنگر این می شود که مناطق خاصی از مغز در مراحل مختلف یادگیری فعال اند. شرکت در یادگیری گروهی یا مبتنی بر پروژه هم جنبه های اجتماعی و انگیزشی دارد. نتیجه این هم افزایی نشان می دهد آموزش تنها انتقال اطلاعات نیست، بلکه فرایندی پیچیده و پویشگر است که در آن ذهن یادگیرنده به طور فعال گزینش و بازسازی مفاهیم را بر عهده دارد.
