کوچینگ فرایندی است که در آن فردی مجرب (کوچ) به مراجع کمک میکند تا اهدافش را روشن سازد، موانع ذهنی را بشناسد و عملکرد خود را بهبود بخشد. علوم میان رشته ای در کوچینگ برجسته است؛ روانشناسی انگیزشی، فنون گفتوگو، مدیریت عملکرد و حتی مفاهیم رهبری در شکلگیری جلسات کوچینگ دخیلاند. کوچ ایدهپرداز یا راهحلده نیست، بلکه با طرح پرسشهای هوشمندانه و گوشدادن فعال، فرد را یاری میدهد خودش پاسخ را بیابد. این رویه به حس خودکارآمدی و خودآگاهی شخص میافزاید. در کوچینگ کسبوکار، مباحثی چون برنامهریزی راهبردی و مدیریت منابع هم مطرح میشود. در کوچینگ زندگی، مدیریت هیجانات و توازن زندگی-کار اهمیت مییابد. در هر دو مورد، نگاه چندرشتهای لازم است تا به ابعاد گوناگون شخصیت، انگیزه و محیط توجه شود.
