کوچینگ فرایندی است که در آن فردی مجرب (کوچ) به مراجع کمک می کند تا اهدافش را روشن سازد، موانع ذهنی را بشناسد و عملکرد خود را بهبود بخشد. علوم میان رشته ای در کوچینگ برجسته است؛ روانشناسی انگیزشی، فنون گفت وگو، مدیریت عملکرد و حتی مفاهیم رهبری در شکل گیری جلسات کوچینگ دخیل اند. کوچ ایده پرداز یا راه حل ده نیست، بلکه با طرح پرسش های هوشمندانه و گوش دادن فعال، فرد را یاری می دهد خودش پاسخ را بیابد. این رویه به حس خودکارآمدی و خودآگاهی شخص می افزاید. در کوچینگ کسب وکار، مباحثی چون برنامه ریزی راهبردی و مدیریت منابع هم مطرح می شود. در کوچینگ زندگی، مدیریت هیجانات و توازن زندگی-کار اهمیت می یابد. در هر دو مورد، نگاه چندرشته ای لازم است تا به ابعاد گوناگون شخصیت، انگیزه و محیط توجه شود.
