تفکر استراتژیک به معنای توانایی دیدن چشم انداز بلندمدت، پیش بینی سناریوهای متعدد و تخصیص منابع به گونه ای است که منجر به رسیدن به اهداف کلان شود. در علوم میان رشته ای، این تفکر از نظریه بازی ها، آینده پژوهی، مدیریت ریسک و شناخت روندهای اقتصادی سود می برد. فرد استراتژیست تلاش می کند در میان عدم قطعیت ها و تحولات بازار یا محیط اجتماعی، مزیت رقابتی بیافریند. گاه ساختار SWOT (نقاط قوت، ضعف، فرصت، تهدید) یا روش های دیگر تحلیلی برای شناخت وضعیت فعلی و احتمالات آینده به کار گرفته می شود.
در مدیریت و رهبری، تفکر استراتژیک فراتر از پیگیری کارهای روزمره است؛ یعنی جهت دهی کلی سازمان در طول زمان. رهبرانی که این نگرش را ندارند، ممکن است در دام تصمیم های کوتاه مدت و واکنشی بیفتند. علاوه بر شناخت بازار و منابع، آگاهی از روندهای تکنولوژیک، تمایلات فرهنگی مشتریان و حتی تحولات سیاسی منطقه ای، بخشی از ملزومات تفکر استراتژیک است.
