زیست سازمانی یا بومشناسی سازمانی رویکردی است که سازمانها را چونان موجوداتی زنده در یک اکوسیستم اقتصادی-اجتماعی میبیند. در دیدگاه علوم میان رشته ای، جامعهشناسی سازمان، مدیریت راهبردی و حتی بومشناسی زیستی برای درک نحوه رقابت، انطباق و زایش یا مرگ سازمانها بهکار میروند. مانند گونههای زیستی، سازمانها نیز در معرض انتخاب محیطی قرار دارند؛ اگر نتوانند با تغییرات بازار یا فناوری همگام شوند، تضعیف و حتی منقرض میشوند.
برخی سازمانها با فرهنگ یادگیرنده و ساختار منعطف، در برابر طوفانهای محیطی مقاومترند. زیست سازمانی، الگوی روابط درونی (مانند تقسیم وظایف و کانالهای اطلاعاتی) و روابط بیرونی (مانند تأمینکنندگان، مشتریان و شرکا) را نیز تحلیل میکند. این نگرش کلنگرانه به مدیران امکان میدهد نحوه تعادل با محیط، تعامل با رقبا و تداوم بقا را بهتر برنامهریزی کنند.
