ژنتیک ساختار اطلاعاتی حیات را تحلیل میکند. از سادهترین باکتریها تا انسان، همگی دستورالعملهایی ژنتیکی دارند که رفتار و ویژگیهایشان را شکل میدهد. ورود علوم میان رشته ای به ژنتیک باعث شده تا ما افزون بر ساختار DNA، به پیوندهای احتمالی با روانشناسی (مثلاً استعدادهای فردی) و دانش پزشکی (درمان بیماریهای ارثی) فکر کنیم. حتی در کشاورزی، بهکارگیری اصلاح نباتات و دستکاری ژنتیکی توانسته تحولات چشمگیری ایجاد کند. اما جنبه اخلاقی هم مطرح است: ویرایش ژنی جنین تا کجا مجاز است؟ آیا میتوان ژن بیماری را حذف کرد اما تواناییهای ذهنی یا جسمی را تقویت کرد؟ این پرسشها نشان میدهد ژنتیک در دوران معاصر تنها یک رشته علمی نیست، بلکه با فلسفه، حقوق و جامعهشناسی پیوندی تنگاتنگ دارد. از سویی دیگر، مطالعه ژنوم موجودات منقرض شده در دیرینشناسی مولکولی هم راه را برای درک تاریخچه زیستی باز کرده است.
