اخلاق در مدیریت و رهبری تضمین می کند که قدرت و منابع سازمان تنها در راستای منافع کوتاه مدت به کار نرود و به ارزش های انسانی و منافع جمعی پایبند بماند. علوم میان رشته ای می گوید این مفهوم از حقوق، فلسفه اخلاق، روانشناسی اجتماعی و حتی حکمت سنتی تغذیه می کند. مدیر یا رهبر اخلاق مدار افزون بر رعایت قوانین، به تبعات تصمیم هایش بر کارکنان، محیط زیست و جامعه توجه نشان می دهد. اصل شفافیت و رعایت انصاف در پاداش دهی، جلوگیری از تبعیض و فساد و پاسخگویی در قبال ذی نفعان، همگی در این حیطه جای دارند.
نتایج پژوهش ها نشان می دهد اعتماد کارکنان و مشتریان به سازمان های اخلاق مدار بیشتر است و در بلندمدت سودآوری و اعتبار آن ها بالاتر می رود. در عین حال، رعایت اخلاق گاه به معنی گذشتن از برخی منافع کوتاه مدت است. به همین خاطر، تصمیم اخلاقی در رهبری، شجاعتی دوسویه می طلبد؛ هم در برابر وسوسه بهره کشی و هم در مواجهه با فشارهای بیرونی که سودجویی سریع را تشویق می کنند. اخلاق مدیر علاوه بر ملاک های شخصی، متأثر از فرهنگ سازمانی و نگاه جامعه به مسئولیت اجتماعی است.
