تاریخ هنر تصویری جامع از خلاقیت انسانی است که از نقاشی های غارهای اولیه تا آثار دیجیتال معاصر را دربرمی گیرد. رویکرد علوم میان رشته ای اجازه می دهد تا هنر را نه صرفاً زاییده ذوق فردی، بلکه بازتابی از ساختار اجتماعی، باورهای آیینی، تحولات فناوری و مبانی روانشناختی بدانم. برای نمونه، رنسانس را نمی توان بدون درک تحول اندیشه بشری، پیشرفت های علمی (مانند پرسپکتیو در نقاشی) و مبادلات تجاری فرهنگی تحلیل کرد. هنرمندان دوره باروک یا رمانتیسیسم نیز از دگرگونی های فرهنگی-سیاسی الهام می گرفتند. مطالعه تاریخ هنر در تعامل با جامعه شناسی و فلسفه زیبایی شناسی نشان می دهد یک اثر هنری فراتر از ظواهر بصری، حاوی پیام ها یا ارزش های عمیقی درباره جهان بینی هنرمند و جامعه اوست. این همگرایی علم و هنر، گاه در آثار معاصری نمود دارد که از داده های علمی یا فناوری های جدید در هنر مفهومی بهره می گیرند.
