تکنولوژی زیستی با بهره گیری از فرایندها و مولکول های زیستی، دست به ابتکارات گوناگونی در کشاورزی، پزشکی، محیط زیست و صنعت می زند. علوم میان رشته ای اینجا اهمیت دارد؛ چراکه مهندسی ژنتیک، بیوانفورماتیک، علوم آزمایشگاهی و حتی مسائل اخلاقی-حقوقی در هم تنیده اند. تولید گیاهان اصلاح شده ژنتیکی که در برابر آفات مقاوم باشند، می تواند امنیت غذایی را افزایش دهد، اما پرسش هایی درباره تأثیرات زیست محیطی و سلامت انسان مطرح می کند. مهندسی باکتری ها یا مخمرها برای تولید دارو نیز قلمرویی را باز کرده که نیاز به مقررات و رگولاتوری دارد. مهندسی بافت و سلول های بنیادی هم دریچه ای به درمان بیماری های دشوار گشوده، اما در عین حال، مشکلات اخلاقی درباره دستکاری حیات مطرح می کند. تلفیق دانش میکروبیولوژی، شیمی، پزشکی، حقوق و اقتصاد نشان می دهد بیوتکنولوژی شبیه شمشیری دولبه است که می تواند به پیشرفت بشر یا تخریب تنوع زیستی منجر شود.
