واقعیت مجازی دریچه‌ای است که مرز میان جهان فیزیکی و تخیل دیجیتال را محو می‌کند. با رویکرد علوم میان رشته ای، می‌بینم که طراحی سخت‌افزارهای هدست واقعیت مجازی، از پیشرفت‌های مهندسی و عصب‌شناسی ادراک نشئت می‌گیرد. همزمان، مباحث روانشناسی و جامعه‌شناسی مطرح است که آیا غرق شدن در دنیای مجازی می‌تواند پیامدهایی برای روحیه کاربران و روابط انسانی داشته باشد. واقعیت مجازی در آموزش، توان‌بخشی بیماران، گردشگری مجازی و سرگرمی کاربردی عمیق دارد؛ بااین‌حال، حساسیت‌های اخلاقی را هم در پی آورده است: مرز واقعیت و وهم کجاست؟ آیا کاربران درک صحیحی از خطر یا تعارض دارند؟ بنابراین، VR نقطه تلاقی علوم کامپیوتر، طراحی تعاملی، عصب‌شناسی شناختی، حقوق سایبری و حتی فلسفه ذهن است که با همدیگر می‌کوشند ابعاد این جهان نوظهور را بازشناسند.