واقعیت مجازی دریچه ای است که مرز میان جهان فیزیکی و تخیل دیجیتال را محو می کند. با رویکرد علوم میان رشته ای، می بینم که طراحی سخت افزارهای هدست واقعیت مجازی، از پیشرفت های مهندسی و عصب شناسی ادراک نشئت می گیرد. همزمان، مباحث روانشناسی و جامعه شناسی مطرح است که آیا غرق شدن در دنیای مجازی می تواند پیامدهایی برای روحیه کاربران و روابط انسانی داشته باشد. واقعیت مجازی در آموزش، توان بخشی بیماران، گردشگری مجازی و سرگرمی کاربردی عمیق دارد؛ بااین حال، حساسیت های اخلاقی را هم در پی آورده است: مرز واقعیت و وهم کجاست؟ آیا کاربران درک صحیحی از خطر یا تعارض دارند؟ بنابراین، VR نقطه تلاقی علوم کامپیوتر، طراحی تعاملی، عصب شناسی شناختی، حقوق سایبری و حتی فلسفه ذهن است که با همدیگر می کوشند ابعاد این جهان نوظهور را بازشناسند.
