خیلی از داوطلب ها برنامه ریزی را با طراحی یک جدول ساعتی رنگی اشتباه می گیرند، جدولی که کمتر از یک هفته دوام می آورد. اصول برنامه ریزی کنکور چیز دیگری است: شناخت واقعی از توان فعلی خود و تعیین هدف هایی که واقعا در طول هفته قابل اجرا باشند، نه هدف هایی که فقط روی کاغذ خوب به نظر می رسند.
در ادامه می خوانید
چگونه برای کنکور برنامه ریزی کنیم
پاسخ سوال چگونه برای کنکور برنامه ریزی کنیم از یک نقطه شروع می شود: نخست باید مشخص شود در هر درس دقیقا کجای کار قرار داریم، بعد بر اساس همین ارزیابی، به دروس ضعیف تر زمان بیشتری اختصاص یابد. کسانی که شروع درس خواندن از شهریور را جدی می گیرند، معمولا برنامه شان تا اسفند هم پابرجا می ماند، چون از همان روزهای اول با سرعتی متناسب با ظرفیت واقعی خود حرکت کرده اند، نه با یک سرعت آرمانی که فقط چند روز قابل تحمل است. برنامه ای که بدون سنجش سطح فعلی نوشته شود، از همان روز اول با واقعیت فاصله دارد و به همین دلیل هم زود کنار گذاشته می شود.
برنامه ریزی درسی کنکوری ها در گروه های مختلف
برنامه ریزی درسی کنکوری ها در هر گروه آزمایشی شکل متفاوتی پیدا می کند. برنامه ریزی برای کنکور تجربی معمولا حجم بیشتری به زیست و شیمی اختصاص می دهد، چون تعداد سوالات و ضریب این دو درس بالاست؛ در مقابل، داوطلب ریاضی فیزیک باید زمان قابل توجهی را صرف حل مستمر تست کند تا سرعتش حفظ شود. نکته مشترک در همه گروه ها این است که برنامه باید انعطاف پذیر باشد، نه قفل شده روی یک ساعت دقیق؛ روزهای بد همیشه پیش می آید و برنامه ای که جایی برای این روزها نگذاشته باشد، زود کنار گذاشته می شود.
روش تنظیم برنامه هفتگی کنکور
روش تنظیم برنامه هفتگی کنکور بهتر است از یک ارزیابی ساده در پایان هر هفته شروع شود: چند ساعت واقعا مطالعه شده، کدام درس عقب افتاده، و چرا. بر اساس این ارزیابی، هفته بعد کمی اصلاح می شود، نه این که از صفر یک برنامه تازه نوشته شود. بهتر است در هر برنامه هفتگی، یک بازه خالی برای جبران عقب افتادگی هم در نظر گرفته شود، چون برنامه ای که هیچ فضایی برای انحراف ندارد، با اولین اتفاق غیرمنتظره کاملا به هم می ریزد.
چرا بعضی برنامه ها شکست می خورند
رایج ترین دلیل شکست برنامه ریزی، حجم غیرواقعی است؛ داوطلبی که برای یک روز عادی هشت یا نه ساعت مطالعه فشرده در نظر می گیرد، بعد از چند روز به خاطر خستگی کامل، برنامه را کنار می گذارد. دلیل دیگر، نبود اولویت بندی است؛ وقتی همه دروس در برنامه یک وزن یکسان داشته باشند، درس هایی که واقعا نیاز بیشتری به زمان دارند، دیده نمی شوند. مشکل سوم، نبود بازبینی دوره ای است؛ برنامه ای که در مهر نوشته شده و تا بهمن بدون هیچ تغییری دنبال می شود، معمولا دیگر با سطح واقعی داوطلب همخوانی ندارد. برخی داوطلب ها هم هیچ روز استراحتی در برنامه نمی گذارند و تصور می کنند مطالعه هرروزه بدون وقفه بهتر است، در حالی که نبود حتی یک روز سبک در هفته، خستگی را انباشته می کند و کیفیت روزهای بعد را پایین می آورد.
چطور پیشرفت برنامه را دنبال کنیم
نوشتن برنامه فقط نیمی از کار است؛ نیمه دیگر، دنبال کردن دقیق همان چیزی است که واقعا انجام شده. یک دفترچه یا حتی یک برگه ساده که هر روز میزان مطالعه واقعی هر درس در آن ثبت شود، تصویر روشنی از فاصله بین برنامه و واقعیت می دهد. بسیاری از داوطلب ها فکر می کنند فلان درس را به اندازه کافی خوانده اند، اما وقتی همین ثبت روزانه را چند هفته انجام دهند، متوجه می شوند بخش زیادی از زمانشان صرف یکی دو درس محبوب شده و درس های دیگر عقب مانده اند. این ثبت ساده، بدون نیاز به هیچ ابزار پیچیده ای، یکی از موثرترین راه ها برای اصلاح مسیر در میانه فصل تحصیلی است.
جمع بندی
برنامه ریزی خوب چیزی نیست که یک بار نوشته شود و تمام؛ باید هر چند هفته بازبینی و با شرایط واقعی هماهنگ شود. ترکیب این نگاه با بهترین روش درس خواندن، پیشرفت را قابل اندازه گیری و قابل لمس می کند.