مهندسی پلیمر به عنوان زیرشاخه ای تخصصی از مهندسی شیمی، در حدود ده تا پانزده دانشگاه دولتی کشور، از دانشگاه های بزرگ صنعتی گرفته تا مراکز کوچک تر استانی، در دوره روزانه پذیرش دانشجو دارد. همین پراکندگی جغرافیایی باعث می شود رتبه لازم برای قبولی این رشته، برخلاف رشته های پرمتقاضی مثل پزشکی یا کامپیوتر، یک عدد ثابت نداشته باشد و کاملا به دانشگاه مقصد داوطلب وابسته باشد.
در ادامه می خوانید
دامنه رتبه در دانشگاه های مختلف
بررسی کارنامه های اخیر نشان می دهد رتبه قبولی مهندسی پلیمر روزانه سراسری در سهمیه منطقه دو، بسته به دانشگاه، از حدود 2060 در دانشگاه های پرمتقاضی تر مثل تهران تا نزدیک 6400 در دانشگاه های صنعتی بزرگ تر اما کمتر متمرکز بر این رشته خاص، در نوسان است. این بازه گسترده نشان می دهد که برند دانشگاه، حتی بیشتر از تفاوت واقعی برنامه درسی، روی رتبه پذیرش این رشته اثر می گذارد.
چرا این بازه این قدر پهن است
کارنامه قبولی مهندسی پلیمر در دانشگاه های کوچک تر و کمتر شناخته شده، معمولا آن قدر کم است که در آرشیوهای عمومی هم دیده نمی شود، در حالی که دانشگاه های بزرگ تر با ظرفیت و شهرت بیشتر، سالانه کارنامه های بیشتری از داوطلبان قبول شده منتشر می کنند. همین نابرابری در انتشار داده، تصویر رقابت واقعی این رشته را برای داوطلبی که تازه وارد فضای انتخاب رشته شده، دشوارتر از واقعیت نشان می دهد.
وضعیت رتبه برای چرخه پیش رو
از آنجا که کنکور دوره 1406 هنوز برگزار نشده و کارنامه رسمی آن در دسترس نیست، حداقل رتبه لازم مهندسی پلیمر 1406 را نمی توان با قطعیت اعلام کرد. بر اساس آخرین کارنامه های موجود، انتظار می رود بازه رتبه ای این رشته در چرخه پیش رو هم تغییر چشمگیری نسبت به سال های اخیر نداشته باشد، مگر آنکه ظرفیت پذیرش یکی از دانشگاه های اصلی این رشته به طور محسوس تغییر کند.
تفاوت روزانه با سایر دوره ها
دوره روزانه این رشته، برخلاف دوره رتبه قبولی مهندسی پلیمر شبانه، نیاز به شهریه ثابت ندارد و همین موضوع باعث می شود تقاضا برای صندلی های روزانه، حتی در دانشگاه های کوچک تر، همیشه بیشتر از دوره شبانه همان دانشگاه باشد. داوطلبی که در انتخاب رشته میان این دو گزینه مردد است، باید علاوه بر رتبه، هزینه تحصیل چند ساله را هم در تصمیم گیری خود لحاظ کند.
نقش سهمیه های ویژه در این بازه
بخشی از فاصله رتبه ای که میان دانشگاه های مختلف این رشته دیده می شود، به ترکیب سهمیه های ایثارگری و مناطق سه گانه در هر دانشگاه هم برمی گردد. دانشگاهی که سهم بیشتری از ظرفیت خود را به سهمیه های ویژه اختصاص می دهد، معمولا برای سهمیه آزاد منطقه، رتبه پذیرش سخت تری نشان می دهد، چون تعداد صندلی های باقی مانده برای این سهمیه کمتر است؛ نکته ای که در مقایسه ساده رتبه دانشگاه ها معمولا نادیده گرفته می شود.
تاثیر سوابق تحصیلی در این بازه رتبه ای
بخش قابل توجهی از رتبه نهایی داوطلب در کنکور سراسری، از ترکیب نمرات آزمون با سوابق تحصیلی دوران دبیرستان به دست می آید. داوطلبی که معدل کتبی نهایی بالاتری در دروس تخصصی ریاضی و فیزیک داشته باشد، حتی با درصد آزمون مشابه رقبا، ممکن است به رتبه بهتری برای ورود به مهندسی پلیمر دست پیدا کند. این موضوع یادآوری می کند که برنامه ریزی برای این رشته، از همان سال های دبیرستان و نه فقط ماه های پایانی کنکور، باید آغاز شود.
راهکار برای داوطلبان این رشته
بهترین رویکرد برای داوطلبی که به دنبال ورود به مهندسی پلیمر روزانه است، ساختن فهرستی از چند دانشگاه با رتبه های پذیرش متفاوت، از دانشگاه های سخت گیرتر مثل تهران تا گزینه های بازتر در شهرهای کوچک تر، در کنار هم است. این روش نسبت به تمرکز روی یک دانشگاه خاص، شانس قبولی نهایی در این رشته را به میزان محسوسی افزایش می دهد و ریسک انتخاب رشته را کاهش می دهد.