رشته شنوایی شناسی در کل کشور تنها در تعداد محدودی دانشگاه علوم پزشکی ارائه می شود و همین محدودیت جغرافیایی باعث شده رقابت داوطلبان به جای پخش شدن میان ده ها دانشگاه، در چند قطب مشخص متمرکز شود. دانشگاه علوم پزشکی تبریز یکی از دانشگاه های شمال غرب کشور است که این رشته را دارد، اما جزئیات کارنامه پذیرفته شدگان آن به اندازه دانشگاه های بزرگ تر در دسترس نیست.
در ادامه می خوانید
خلاصه کارنامه قبولی در یک نگاه
| سهمیه یا مورد | رتبه یا مقدار | توضیح |
|---|---|---|
| جندی شاپور اهواز منطقه دو | نزدیک به 7035 | مقایسه نه تبریز |
| زاهدان منطقه یک | نزدیک به 4755 | مقایسه نه تبریز |
| اصفهان منطقه سه | نزدیک به 4461 | مقایسه نه تبریز |
| دانشگاه ایران منطقه یک | نزدیک به 4037 | مقایسه نه تبریز |
| شیراز منطقه یک | نزدیک به 4661 | مقایسه نه تبریز |
اعداد این جدول از متن همین مقاله استخراج شده اند.
کارنامه شنوایی شناسی تبریز و کمبود منابع رسمی
بررسی منابع در دسترس نشان می دهد کارنامه قبولی شنوایی شناسی دانشگاه علوم پزشکی تبریز به صورت مجزا و با رتبه دقیق کشوری منتشر نشده است. این وضعیت در رشته هایی با ظرفیت پایین غیرمعمول نیست، چون گزارش دقیق برای گروهی که هرسال تنها چند نفر را شامل می شود، از نظر آماری پایداری کافی برای انتشار عمومی ندارد. به همین ترتیب رتبه قبولی شنوایی شناسی دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیازمند برآورد از طریق دانشگاه های هم رده است، نه استناد به یک منبع مشخص و ثابت برای همه سال ها.
شمار محدود دانشگاه های پذیرنده این رشته
از آنجا که شنوایی شناسی در سراسر کشور کمتر از ده دانشگاه دولتی دارد، هر تغییر کوچک در ظرفیت یک دانشگاه می تواند رقابت را به سمت دانشگاه های دیگر منطقه هدایت کند. برای داوطلبان منطقه غرب و شمال غرب کشور، تبریز معمولا در کنار دانشگاه هایی مانند جندی شاپور اهواز و زاهدان به عنوان گزینه های اصلی سهمیه منطقه یک و دو مطرح می شود، هرچند حداقل درصد قبولی شنوایی شناسی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال های مختلف می تواند نوسان قابل توجهی نسبت به این دانشگاه ها داشته باشد.
مقایسه تبریز با دانشگاه های شمال غرب و مرکز کشور
در آخرین کارنامه های کامل موجود، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سهمیه منطقه دو رتبه ای نزدیک به 7035 داشته و دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سهمیه منطقه یک رتبه ای نزدیک به 4755 گزارش کرده است. کنار هم گذاشتن این دو عدد با کارنامه قبولی شنوایی شناسی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که رتبه آن در سهمیه منطقه سه نزدیک به 4461 بوده، تصویری از پراکندگی رتبه در دانشگاه های میانی این رشته به دست می دهد که می تواند برای برآورد جایگاه تبریز هم استفاده شود.
جایگاه احتمالی تبریز نسبت به دانشگاه های منطقه یک
برای داوطلبانی که سهمیه منطقه یک دارند، مقایسه با دانشگاه علوم پزشکی ایران با رتبه نزدیک به 4037 و دانشگاه علوم پزشکی شیراز با رتبه نزدیک به 4661 می تواند سقف بالای بازه محتمل برای دانشگاهی مانند تبریز را نشان دهد، هرچند این عدد صرفا یک مرجع تقریبی است، نه رتبه قطعی خود تبریز. از آنجا که تبریز از نظر جمعیت شهری و سابقه دانشگاهی با این دو دانشگاه قابل مقایسه است، انتظار می رود رتبه لازم آن هم در محدوده ای مشابه یا اندکی بالاتر قرار بگیرد. با این حال تنها راه اطمینان از این برآورد، پیگیری کارنامه های واقعی هر سال از منابع رسمی است، چون تفاوت در تعداد داوطلبان هر سال می تواند این بازه را به طور محسوسی جابه جا کند. داوطلبانی که به این دانشگاه علاقه دارند بهتر است هر سال پیش از انتخاب رشته نهایی، آخرین اطلاعات موجود را از منابع معتبر پیگیری کنند تا برآورد آن ها همیشه به روز باقی بماند. همچنین توجه به این نکته ضروری است که حتی دانشگاه های نسبتا شناخته شده هم در رشته های کم ظرفیت ممکن است هرسال آمار دقیقی منتشر نکنند، پس اتکای صرف به یک منبع، هرچند معتبر، نباید جای بررسی چندجانبه را بگیرد.
داوطلبانی که تبریز را به عنوان گزینه اصلی خود در نظر دارند بهتر است به جای جست و جوی یک عدد قطعی، چند کارنامه از دانشگاه های نزدیک به آن را بررسی کنند و انتخاب رشته خود را بر پایه یک بازه منطقی، نه یک رقم واحد و نامطمئن، تنظیم کنند تا کمتر دچار غافلگیری شوند و مسیر انتخاب رشته خود را با اطمینان بیشتری طی کنند.