ادبیات فارسی و زبان فارسی در کنکور دو منطق متفاوت دارند: یکی به حافظه و آشنایی با متن نزدیک تر است، دیگری به دستور زبان و تحلیل ساختار جمله وابسته است، و همین تفاوت باعث می شود منابع درس ادبیات فارسی کنکور جدا از منابع زبان فارسی انتخاب شود.
خیلی از داوطلبان این دو بخش را یکی فرض می کنند و با یک روش مطالعه ی واحد سراغشان می روند، در حالی که نتیجه ی این اشتباه معمولاً افت نمره در یکی از این دو بخش است.
ساختار سوالات ادبیات فارسی در کنکور
بخش ادبیات شامل لغت، املا، آرایه های ادبی، تاریخ ادبیات و قرابت معنایی می شود. بیشتر این سوالات مستقیم از عبارت های کتاب درسی طراحی می شوند، پس مرور دقیق متن کتاب، قبل از رفتن سراغ منابع کمکی، اولویت اول هر داوطلب است.
تاریخ ادبیات هم بخشی است که خیلی از داوطلبان آن را دست کم می گیرند، در حالی که با یک برنامه ی مرور منظم و جدول بندی دوره ها و نویسندگان، می شود در زمان کوتاهی به تسلط قابل قبولی رسید. آرایه های ادبی هم بیشتر از حفظ کردن تعریف، به تمرین روی نمونه های واقعی متن نیاز دارد.
قرابت معنایی هم بخشی است که بیشتر به دقت در خواندن متن نیاز دارد تا حفظ کردن قاعده ای مشخص، به همین دلیل تمرین با تست های متنوع، تاثیر بیشتری نسبت به مطالعه ی تئوری صرف دارد.
منابع زبان فارسی کنکور
منابع زبان فارسی کنکور باید تمرکزش روی دستور زبان، نگارش و بازشناسی گروه های اسمی و فعلی باشد، چون این بخش برخلاف ادبیات، به تحلیل نیاز دارد نه فقط حفظ کردن. تمرین مستمر با تست های دسته بندی شده بر اساس هر قاعده ی دستوری، مسیر یادگیری این بخش را کوتاه تر می کند.
غلط های املایی و انتخاب واژه ی درست در جمله هم بخشی از این حوزه است که معمولاً کمتر از دستور زبان روی آن تمرکز می شود، در حالی که هرسال چند سوال کنکور مستقیم به همین موارد اختصاص دارد.
آرایه های دستوری و تشخیص نوع جمله هم بخشی از زبان فارسی است که معمولاً در امتحانات مدرسه کمتر از حد کنکور جدی گرفته می شود، به همین دلیل داوطلب باید این بخش را مستقل از برنامه ی مدرسه هم پیگیری کند.
بهترین کتاب ادبیات فارسی کنکور
انتخاب بهترین کتاب ادبیات فارسی کنکور بیشتر به سبک مطالعه ی داوطلب بستگی دارد تا نام ناشر؛ کسی که در حفظ کردن ضعیف تر است، به کتابی با جدول های خلاصه و مرور نیاز دارد، در حالی که داوطلب تست محور بیشتر باید سراغ کتاب هایی با حجم تست بالا و تحلیل پاسخ برود.
داوطلبانی که در پایه های دهم و یازدهم پایه ی خوبی در ادبیات نساخته اند، بهتر است پیش از رفتن سراغ تست های سطح بالا، یک دوره ی مروری کامل بر مباحث پایه داشته باشند، حتی اگر این کار زمان بیشتری از برنامه شان بگیرد.
این دو رویکرد را می شود همزمان هم پیش برد، به شرطی که داوطلب برای هرکدام زمان مشخصی در برنامه ی هفتگی اش کنار بگذارد، نه اینکه فقط در روزهای آخر سراغشان برود. داشتن یک دفترچه ی جداگانه برای ثبت نکاتی که در حل تست ها اشتباه گرفته می شوند هم می تواند مکمل خوبی برای هر کتابی باشد که داوطلب انتخاب می کند، چون بازگشت به همین اشتباهات در روزهای آخر، از مرور کل کتاب مفیدتر است.
جمع بندی
مرور نهایی این دو درس، بهتر است در هفته های آخر بر پایه ی دفترچه ی نکات شخصی داوطلب انجام شود، نه با خواندن دوباره ی کل کتاب یا منبع کمکی از ابتدا. چون بخشی از سوالات ادبیات و زبان فارسی کنکور با امتحان نهایی هم پوشانی دارد، تمرکز روی روش مطالعه فارسی امتحان نهایی در طول سال، هم به نمره ی مدرسه کمک می کند و هم پایه ی خوبی برای جمع بندی نهایی کنکور می سازد.