کارنامه قبولی پزشکی دانشگاه آزاد به تفکیک واحد و تراز پذیرش

فاصله بین ارزان ترین و گران ترین واحد پزشکی دانشگاه آزاد فقط در شهریه دیده نمی شود، در تراز قبولی هم همین فاصله تکرار شده است. بر اساس آخرین کارنامه های موجود، تراز قبولی واحد علوم و تحقیقات تهران نزدیک به 9988 بوده، در حالی که واحدهایی مانند ساری با تراز نزدیک به 9800 هم داوطلب پذیرفته اند. این فاصله چند صد نمره ای در تراز، دقیقا همان چیزی است که کارنامه قبولی پزشکی دانشگاه آزاد را برای بسیاری از داوطلبان گیج کننده می کند، چون تصور عمومی این است که پزشکی آزاد همه جا یک تراز ثابت می خواهد.

خلاصه کارنامه قبولی در یک نگاه

اعداد این جدول از متن همین مقاله استخراج شده اند.

حداقل تراز پزشکی آزاد در واحدهای مختلف

وقتی درباره حداقل تراز قبولی پزشکی آزاد صحبت می شود، باید بین چند دسته واحد تفاوت گذاشت. واحدهایی مانند تهران، تبریز و مشهد که تقاضای بالایی دارند، آخرین رتبه های قبولی شان به ترتیب نزدیک به 3734، 4009 و 4495 بوده است. در مقابل واحدهایی مثل کازرون، ساری، قم، نجف آباد، یزد و کرمان با رتبه هایی از 4671 تا 5643 هم پذیرش داشته اند. این یعنی داوطلبی که رتبه اش در همین بازه قرار می گیرد، هنوز شانس قبولی در چند واحد دیگر دانشگاه آزاد را دارد و نباید فقط با دیدن رتبه واحدهای بزرگ، از انتخاب پزشکی آزاد منصرف شود.

ظرفیت پزشکی آزاد و تفاوت خودگردان با عادی

ظرفیت پزشکی دانشگاه آزاد 1406 در دو بخش عادی و خودگردان تعریف می شود و همین موضوع روی رتبه لازم اثر مستقیم دارد. ظرفیت خودگردان واحد تهران در آخرین دوره نزدیک به 5913 و واحد زاهدان نزدیک به 11177 بوده که فاصله زیادی با رتبه های سهمیه عادی دارد. داوطلبی که رتبه اش برای سهمیه عادی کافی نیست، معمولا از همین ظرفیت خودگردان به عنوان گزینه دوم استفاده می کند، هرچند هزینه تحصیل در این مسیر معمولا بیشتر است. توزیع رتبه به تفکیک منطقه هم تفاوت مشابهی نشان می دهد: منطقه یک از حدود 1579 تا 2399، منطقه دو از 2342 تا 3633 و منطقه سه از 4002 تا 10801 گسترده شده است.

سهمیه بومی و تاثیر آن در انتخاب واحد

خیلی از واحدهای دانشگاه آزاد علاوه بر سهمیه های منطقه ای، سهمیه بومی جداگانه ای هم برای داوطلبان همان استان در نظر می گیرند که معمولا رتبه لازم آن پایین تر از سهمیه عمومی همان واحد است. این موضوع باعث می شود داوطلبی که در استان محل واحد ساکن است، شانس بیشتری نسبت به داوطلب غیر بومی با رتبه مشابه داشته باشد. علاوه بر این، برخی واحدها ظرفیت جداگانه ای هم برای فرزندان اعضای هیئت علمی یا کارکنان دانشگاه در نظر می گیرند که در جداول عمومی رتبه دیده نمی شود. به همین دلیل توصیه می شود داوطلبان پیش از تصمیم گیری نهایی، دفترچه همان سال را برای بررسی دقیق انواع سهمیه های هر واحد مطالعه کنند، چون گاهی یک سهمیه خاص می تواند شانس قبولی را به طور قابل توجهی تغییر دهد.

چرا رتبه پزشکی آزاد بین واحدها این قدر فرق دارد

محل واحد، شهرت دانشکده، و نزدیکی به مراکز درمانی معتبر از عواملی است که روی تراز و رتبه قبولی هر واحد اثر می گذارد. واحدهایی که در شهرهای بزرگ تر یا نزدیک به کلان شهرها هستند معمولا رقابت سخت تری دارند، چون هم داوطلب بومی و هم داوطلب غیر بومی برایشان تقاضا می کنند. از طرف دیگر شهریه بالای پزشکی آزاد باعث می شود بخشی از داوطلبانی که رتبه شان برای پزشکی سراسری کافی نبوده، به سراغ واحدهای با تراز پایین تر بروند تا شانس قبولی شان را افزایش دهند. همین رفتار داوطلبان است که هر سال نقشه رتبه ها را کمی جابه جا می کند و باعث می شود ترازهای اعلام شده هر دوره با دوره قبل کمی تفاوت داشته باشد.

نکاتی برای انتخاب واحد مناسب پزشکی آزاد

داوطلبی که قصد انتخاب رشته پزشکی در دانشگاه آزاد را دارد، بهتر است رتبه و تراز خودش را همزمان با چند واحد مقایسه کند، نه فقط یک واحد مشخص. همچنین بررسی هزینه کل تحصیل، امکانات بیمارستان آموزشی وابسته، و فاصله واحد تا محل زندگی از نکاتی است که کنار رتبه باید دیده شود. کسی که به دنبال گزینه های نزدیک به رتبه خودش در بخش سراسری هم هست، می تواند تراز قبولی پرستاری دانشگاه آزاد را هم به عنوان معیار مقایسه ای برای درک کلی سطح ترازهای دانشگاه آزاد در رشته های علوم پزشکی بررسی کند، چون این دو رشته معمولا الگوی مشابهی از فاصله واحدها را نشان می دهند. در نهایت تصمیم درست معمولا از مقایسه چند واحد کنار هم به دست می آید، نه از دیدن رتبه یک واحد به تنهایی.