هر ترم که سامانه دانشگاه برای ارزشیابی اساتید دانشگاه باز می شود، خیلی از دانشجوها یا با عجله و بی دقت آن را پر می کنند یا اصلا فراموشش می کنند و رد می شوند؛ در حالی که همین فرم های چند دقیقه ای، تاثیر واقعی روی کیفیت آموزش ترم های بعد و حتی روی تصمیم های اداره آموزش دانشگاه دارند.
در ادامه می خوانید
زمان ارزشیابی اساتید
زمان ارزشیابی اساتید معمولا در هفته های پایانی هر ترم، همزمان با نزدیک شدن به امتحانات، باز می شود و بازه آن هم معمولا محدود است. این هم زمانی گاهی باعث می شود دانشجوها از سر عجله و درگیری با درس های پایان ترم، فرم ها را با بی دقتی رد کنند، در حالی که پر کردن دقیق تر آن ها زمان زیادی نمی گیرد و ارزشش را دارد. در بسیاری از دانشگاه ها، دسترسی به کارنامه یا ثبت نام ترم بعد هم به تکمیل همین فرم ها گره خورده است، پس فراموش کردنش ممکن است باعث دردسر اداری اضافه هم بشود.
نحوه ارزشیابی و سامانه مربوطه
نحوه ارزشیابی اعضای هیات علمی معمولا شامل چند محور است: کیفیت تدریس، رعایت زمان کلاس، نحوه برخورد با دانشجو و شفافیت در نمره دهی. این ارزیابی از طریق سامانه ارزشیابی استاد دانشجو و با ورود به پنل دانشجویی هر دانشگاه انجام می شود، معمولا با چند سوال کوتاه و یک بخش نظر آزاد، و نتیجه نهایی اش هم برای استاد به صورت ناشناس باقی می ماند تا دانشجو بدون نگرانی نظر واقعی اش را بنویسد.
چرا این فرم ها را باید جدی گرفت
نتیجه این ارزشیابی ها معمولا در بازبینی نحوه تدریس، تغییر برنامه درسی یا حتی تصمیم های مربوط به تقسیم کلاس ها در ترم های بعد استفاده می شود. یک نظر دقیق و منصفانه، بیشتر از یک امتیاز خیلی بالا یا خیلی پایین بدون توضیح، به بهبود واقعی کیفیت آموزش کمک می کند. حتی اگر دانشجو فکر کند نظرش به تنهایی تغییر بزرگی ایجاد نمی کند، مجموع نظرات یک کلاس کامل، تصویر روشنی از نقاط قوت و ضعف تدریس می سازد که هیچ منبع دیگری نمی تواند به همان دقت در اختیار دانشگاه بگذارد. به همین دلیل حتی یک ارزشیابی کوتاه و صادقانه، ارزش خودش را دارد و نباید به بهانه کمبود وقت نادیده گرفته شود. در مقابل، ارزشیابی ای که فقط از سر بی حوصلگی و با کلیک های تصادفی پر شود، نه به استاد کمک می کند و نه تصویر درستی از وضعیت واقعی کلاس به دست می دهد.
نکاتی برای پر کردن دقیق فرم
بهتر است در بخش نظر آزاد، به جای جمله های کلی، مثال مشخص از یک کلاس یا یک شیوه تدریس بنویسید؛ این نوع بازخورد برای استاد و اداره آموزش قابل استفاده تر از یک عدد تنها است. همچنین منصفانه بودن در نمره دهی، یعنی نه صرفا بر اساس نمره ای که در آن درس گرفته اید قضاوت کنید و نه بر اساس یک جلسه بد، بلکه کل ترم را در نظر بگیرید.
تفاوت ارزشیابی در دانشگاه های مختلف
شکل دقیق فرم ارزشیابی و تعداد سوالات آن ممکن است بین دانشگاه های مختلف کمی فرق کند، اما هدف کلی همه آن ها یکسان است: گرفتن بازخورد واقعی دانشجو درباره کیفیت تدریس. بعضی دانشگاه ها نتیجه کلی ارزشیابی هر استاد را به صورت خلاصه در اختیار خود دانشجویان هم قرار می دهند، که می تواند برای انتخاب واحد در ترم های بعد هم مفید باشد. آشنایی با نحوه دسترسی به این اطلاعات، یکی از همان مهارت های کوچک اما کاربردی زندگی دانشجویی است که کمتر کسی از همان ترم اول یادش می دهد.
جمع بندی
ارزشیابی اساتید یک فرصت کوچک اما واقعی برای اثرگذاری روی کیفیت آموزش دانشگاه است، نه یک فرم تشریفاتی. دانشجویانی که هنوز مسیر دانشگاهی شان را انتخاب نکرده اند هم خوب است بدانند این جور معیارهای کیفی، کنار مواردی مثل اعتبار مدرک دانشگاه روزانه، در انتخاب دانشگاه اثر دارد؛ و برای مسائل جانبی دیگر دانشگاه هم می شود از مشاوره امور دانشجویی همان دانشگاه کمک گرفت.