یکی از سوال هایی که هرسال در گروه های مشاوره انتخاب رشته تکرار می شود این است که آیا با رتبه های میانی تجربی می شود علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی قزوین را انتخاب کرد یا نه. جواب کوتاه این است که ظرفیت این دانشگاه چندان زیاد نیست، و همین موضوع باعث می شود درصد قبولی علوم آزمایشگاهی دانشگاه قزوین برای خیلی از داوطلبان به یک عدد مبهم تبدیل شود که کمتر کسی به شکل شفاف از آن حرف می زند.
در ادامه می خوانید
پرتکرارترین سوال داوطلبان درباره علوم آزمایشگاهی قزوین
این سوال معمولا به این شکل مطرح می شود: با رتبه ای در حدود ده تا پانزده هزار، چقدر شانس قبولی در این دانشگاه وجود دارد. پاسخ دقیق به این سوال نیازمند کارنامه های رسمی و به روز است که فعلا برای این دانشگاه به شکل کامل در منابع عمومی منتشر نشده، و همین کمبود داده است که باعث می شود همان سوال سال به سال بدون پاسخ قطعی تکرار شود.
ظرفیت رسمی و نوع پذیرش در این دانشگاه
طبق دفترچه پذیرش رشته های تجربی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین برای علوم آزمایشگاهی سالانه 25 صندلی در سهمیه روزانه در نظر می گیرد. این عدد در مقایسه با دانشگاه هایی که دو یا سه پردیس برای همین رشته دارند، عدد کوچک تری است و طبیعتا رقابت را هم فشرده تر می کند. ظرفیت پذیرش علوم آزمایشگاهی قزوین از سال به سال ممکن است یکی دو نفر تغییر کند، اما در همین محدوده باقی مانده است.
چرا کارنامه دقیق این رشته کمتر منتشر می شود
برخلاف رشته هایی مثل پزشکی یا دندانپزشکی که هرسال ده ها کارنامه از داوطلبان قبول شده در دسترس قرار می گیرد، برای رشته هایی با ظرفیت محدودتر مثل علوم آزمایشگاهی در دانشگاه های متوسط، تعداد کارنامه های واقعی منتشرشده به مراتب کمتر است. این یعنی رتبه لازم علوم آزمایشگاهی دانشگاه قزوین را نمی توان با همان قطعیتی که برای دانشگاه های پرمتقاضی تر بیان می شود اعلام کرد، و هر عددی که بدون منبع مشخص جایی نوشته شود باید با احتیاط خوانده شود.
راه های تخمین رتبه لازم بدون کارنامه رسمی
در نبود کارنامه دقیق، یک راه معقول این است که رتبه این رشته را در دانشگاه های هم رده قزوین از نظر جمعیت و محبوبیت شهر در نظر گرفت. دانشگاه هایی با سهمیه روزانه نزدیک به همین عدد، معمولا رتبه قبولی شان برای مناطق مختلف کشور در بازه ای بین چند هزار تا نزدیک 20000 در جریان است. برای کسی که قزوین را در اولویت دارد، منطقی تر است به جای تکیه بر یک رقم قطعی، دامنه ای از رتبه را در نظر بگیرد و انتخاب رشته اش را با چند گزینه پشتیبان ببندد.
راه دیگر، پیگیری کارنامه های داوطلبانی است که در انجمن ها و گروه های مشاوره تحصیلی نتیجه انتخاب رشته خودشان را برای همین دانشگاه منتشر می کنند. این کارنامه ها هرچند رسمی نیستند، اما وقتی چند نمونه از سال های مختلف کنار هم گذاشته شوند، می توانند یک تخمین معقول از محدوده رتبه به داوطلب بدهند، به خصوص وقتی با ظرفیت رسمی و اندازه دانشگاه هم سنجیده شوند.
مقایسه با دانشگاه های علوم پزشکی مشابه در همین رشته
در همین شهر، رشته هوشبری هم مسیر مشابهی را طی می کند و درصد قبولی هوشبری دانشگاه قزوین هم مثل علوم آزمایشگاهی، جزو داده هایی است که کمتر به شکل رسمی و کامل منتشر می شود. این شباهت نشان می دهد مشکل کمبود داده مخصوص یک رشته نیست، بلکه بیشتر به اندازه و حجم پذیرش این دانشگاه در رشته های پیراپزشکی برمی گردد. با این حال همین کمبود داده به معنای کوچک بودن ارزش این دانشگاه نیست؛ دانشگاه علوم پزشکی قزوین به دلیل نزدیکی به تهران و امکانات درمانی قابل قبول، همچنان یکی از گزینه های معقول برای داوطلبان منطقه البرز و تهران هم به حساب می آید.
در نهایت، تا زمانی که کارنامه رسمی و کامل تری از این رشته در این دانشگاه منتشر شود، بهترین راهکار برای داوطلبان این است که آخرین درصد قبولی علوم آزمایشگاهی قزوین را به عنوان یک بازه تقریبی در نظر بگیرند، نه یک عدد قطعی، و برنامه درسی خود را طوری بچینند که چند رتبه بالاتر و پایین تر از این بازه را هم پوشش دهد.