رشته فیزیوتراپی در دانشگاه علوم پزشکی ایران هر سال دو مسیر پذیرش کاملاً جدا دارد، یکی با شهریه دولتی رایگان و دیگری با پرداخت شهریه، و اختلاف رتبه لازم بین این دو مسیر آن قدر زیاد است که نادیده گرفتنش می تواند انتخاب رشته داوطلب را به هم بریزد.
در ادامه می خوانید
عدد رتبه در سهمیه روزانه
بر اساس آخرین کارنامه های در دسترس، آخرین رتبه قبولی روزانه در دانشگاه علوم پزشکی ایران برای این رشته حدود 3425 در سهمیه داوطلب بوده است. این یعنی درصد قبولی فیزیوتراپی دانشگاه ایران در مسیر رایگان، رقابت نسبتاً فشرده ای دارد و بخش زیادی از ظرفیت محدود این دانشگاه را همان داوطلبان با رتبه های زیر چهار هزار پر می کنند.
ظرفیت پذیرش و تفاوت مسیر روزانه و شهریه پرداز
ظرفیت پذیرش فیزیوتراپی ایران در دوره روزانه حدود 20 نفر است و در کنار آن یک ظرفیت جداگانه پنج نفره برای پذیرش شهریه پرداز هم وجود دارد. تجربه رشته های مشابه در همین دانشگاه ها نشان می دهد رتبه لازم برای مسیر شهریه پرداز معمولاً چند هزار رتبه پایین تر از مسیر روزانه است، چون تعداد متقاضیان مسیر شهریه پرداز به مراتب کمتر از مسیر رایگان است. با این حال، هزینه تحصیل در این مسیر باید پیش از انتخاب رشته با دقت بررسی شود.
چرا فیزیوتراپی ایران رقابتی تر از خیلی شهرهای دیگر است
آخرین درصد قبولی فیزیوتراپی ایران وقتی کنار شهرهای کوچک تر گذاشته می شود، تفاوت روشنی نشان می دهد. تهران به عنوان مقصد اکثر داوطلبان منطقه یک و بخش زیادی از داوطلبان مناطق دیگر، همیشه در صدر تقاضا برای رشته های علوم توانبخشی قرار دارد، برای همین رتبه لازم فیزیوتراپی دانشگاه ایران نوعاً از رتبه لازم همین رشته در دانشگاه های شهرستانی سخت گیرانه تر است. با این حال، دقیقاً به همین دلیل، تعداد کارنامه های قبولی که در دسترس عموم قرار می گیرد هم بیشتر است و برآورد شانس قبولی راحت تر انجام می شود.
تفاوت این رشته با فیزیوتراپی در شهرستان ها
خیلی از دانشگاه های علوم پزشکی شهرستانی هم رشته فیزیوتراپی دارند، اما تفاوت اصلی آن ها با دانشگاه علوم پزشکی ایران، در حجم امکانات بالینی و تعداد بیمارستان های آموزشی وابسته است. همین موضوع باعث می شود بخش زیادی از داوطلبانی که به دنبال فرصت های کارآموزی و ارتباط بیشتر با مراکز درمانی تخصصی هستند، حتی با وجود رتبه نزدیک به مرز پذیرش، همچنان تهران و مشخصاً همین دانشگاه را در اولویت های بالای انتخاب رشته خودشان قرار می دهند. این ترجیح، خودش یکی از دلایلی است که رتبه لازم برای این دانشگاه را نسبت به بسیاری از دانشگاه های علوم پزشکی دیگر بالاتر نگه می دارد.
نکته ای درباره منابع رسمی و دقت رقم های منتشر شده
یکی از چالش های همیشگی داوطلبانی که دنبال رتبه دقیق یک رشته و دانشگاه خاص می گردند، پراکندگی و گاهی ناهماهنگی رقم های منتشر شده در منابع مختلف است. رتبه ای که در یک منبع به عنوان آخرین رتبه قبولی معرفی می شود، ممکن است متعلق به یک سهمیه یا سال خاص باشد که در نگاه اول مشخص نیست. برای همین بهترین رویکرد، مقایسه چند منبع مختلف و توجه به سال و سهمیه دقیق هر رقم است، نه پذیرفتن یک عدد به عنوان مرجع مطلق و همیشگی برای تصمیم گیری انتخاب رشته.
مقایسه با رشته های نزدیک برای انتخاب رشته دقیق تر
داوطلبی که در رتبه نزدیک به بازه گفته شده قرار دارد، معمولاً چند رشته توانبخشی دیگر را هم در کنار فیزیوتراپی بررسی می کند. برای نمونه درصد قبولی گفتار درمانی دانشگاه ایران از همین گروه رشته هاست و در همان دانشکده علوم توانبخشی همین دانشگاه ارائه می شود، با این تفاوت که ظرفیت پذیرش آن به مراتب کمتر از فیزیوتراپی است و همین موضوع باید در اولویت بندی انتخاب رشته لحاظ شود. با در نظر گرفتن همه این عوامل، داوطلبی که رتبه اش نزدیک به بازه گفته شده برای این دانشگاه است، بهتر است به جای تکیه صرف بر عدد رتبه، ظرفیت واقعی هر مسیر پذیرش، هزینه احتمالی تحصیل در مسیر شهریه پرداز، و فاصله رتبه اش تا رشته های مشابه در شهرهای دیگر را هم زمان کنار هم بگذارد.