امنیت بین الملل به مجموعه ای از تهدیدها و توازن های قدرت در سطح جهانی می پردازد که فراتر از مرزهای یک کشور واحد قرار می گیرند، از منازعات منطقه ای گرفته تا نقش سازمان های بین المللی.
در ادامه می خوانید
کمیابی ظرفیت در دانشگاه های تخصصی
شرایط تحصیل رشته امنیت بین الملل از طریق زیرگروه علوم انسانی کنکور سراسری فراهم است. تعداد دانشگاه هایی که این عنوان را ارائه می دهند کم است و اغلب در دانشگاه های تخصصی روابط بین الملل یا علوم دفاعی جای دارد.
به همین دلیل، ظرفیت پذیرش این رشته نسبت به رشته های پرمتقاضی علوم انسانی بسیار محدودتر است و رتبه ی لازم برای قبولی می تواند سال به سال نوسان زیادی داشته باشد.
داوطلب باید قبل از انتخاب رشته، هم فهرست دانشگاه های پذیرنده و هم شرایط اختصاصی هر کدام، مثل مصاحبه یا شرط سنی، را با دقت بررسی کند. در برخی سال ها، این رشته اصلاً در دفترچه ی انتخاب رشته برخی دانشگاه ها ظرفیت پذیرش نداشته، پس بررسی وضعیت هر سال، نه اتکا به اطلاعات سال های قبل، ضروری است.
حقوق بین الملل و مبانی امنیت راهبردی
دانشجوی رشته امنیت بین الملل دروسی مثل روابط بین الملل، حقوق بین الملل و مبانی امنیت راهبردی می خواند. تفاوت این رشته با علوم سیاسی عمومی در تمرکز مشخص آن روی مسائل امنیتی و منازعات است، نه کل نظام سیاسی.
بخشی از دروس هم به تحلیل بازیگران بین المللی مثل سازمان ملل و پیمان های منطقه ای اختصاص دارد که برای درک تحولات جهانی لازم است. مهارت نوشتن گزارش تحلیلی درباره ی یک بحران بین المللی مشخص، از تمرین های رایج این دروس است که کاربرد مستقیم در مسیر شغلی آینده هم دارد.
مطالعه ی موردی جنگ ها و بحران های بین المللی گذشته هم بخش قابل توجهی از این دروس را تشکیل می دهد، چون تحلیل این نمونه ها به فهم الگوهای تکرارشونده کمک می کند.
تفاوت با علوم سیاسی و روابط بین الملل
علوم سیاسی طیف گسترده ای از حکمرانی داخلی تا نظریه های سیاسی را پوشش می دهد، در حالی که امنیت بین الملل تمرکزش را از ابتدا روی تهدیدها و منازعات فرامرزی می گذارد.
تفاوتش با رشته ی روابط بین الملل هم در عمق مباحث امنیتی است؛ روابط بین الملل دیدی عمومی تر به دیپلماسی و تجارت جهانی دارد، اما امنیت بین الملل بیشتر روی بعد امنیتی و راهبردی این روابط متمرکز می شود. داوطلبی که بین این دو رشته مردد است، معمولاً با مرور سرفصل دقیق دروس هر دانشگاه، نه فقط عنوان رشته، تصمیم روشن تری می گیرد.
اهمیت زبان خارجی در مسیر شغلی
فارغ التحصیل امنیت بین الملل می تواند در نهادهای پژوهشی سیاست خارجی، مراکز تحلیل راهبردی و بخش های بین الملل سازمان های دولتی فعالیت کند. تسلط به زبان خارجی در این مسیر شغلی معمولاً یک مزیت جدی محسوب می شود.
دانشجویی که در کنار دروس رشته، یک زبان دوم را هم جدی دنبال کند، معمولاً در رقابت برای موقعیت های پژوهشی و تحلیلی این حوزه دست بالاتر را دارد. عضویت در انجمن های دانشجویی مرتبط با روابط بین الملل هم می تواند تجربه ی عملی ارزشمندی، جدا از برنامه ی درسی رسمی، برای دانشجو فراهم کند.
فضای پژوهشی و فرصت های بین المللی
خیلی از فارغ التحصیلان این رشته در ادامه ی مسیر، به سمت تحصیلات تکمیلی در دانشگاه های خارج از کشور می روند، چون این حوزه در سطح جهانی هم به شدت پویا و در حال تحول است.
شرکت در کنفرانس ها و مجامع دانشجویی مرتبط با روابط بین الملل، حتی در دوران کارشناسی، فرصت خوبی برای آشنایی با شبکه ی افراد فعال در این حوزه فراهم می کند.
این فضای پژوهشی پویا، برای داوطلبی که به کار میدانی یا اجرایی صرف علاقه ندارد و بیشتر به تحلیل و نوشتن گرایش دارد، جذابیت بیشتری دارد.
جمع بندی
امنیت بین الملل رشته ای است برای کسی که به تحولات جهانی و تحلیل منازعات بین المللی علاقه ی واقعی دارد. مقایسه اش با رشته حقوق و بررسی دقیق زیرگروه های رشته انسانی کنکور به تصمیم گیری بهتر کمک می کند.