معدل لازم برای رشته فیزیوتراپی

کارنامه های قبولی فیزیوتراپی که هر سال منتشر می شود، پر است از معدل های خیلی متفاوت، از نوزده به بالا تا معدل های معمولی، و همین تفاوت باعث سردرگمی داوطلبانی می شود که دنبال یک عدد ثابت می گردند. بعضی ها حتی از ثبت نام صرف نظر می کنند چون فکر می کنند معدلشان کافی نیست، بدون اینکه بدانند این تصور از کجا آمده. این نگرانی وقتی بیشتر می شود که هر صفحه ای در فضای مجازی عدد متفاوتی به عنوان معدل لازم اعلام می کند، بدون اینکه منبع دقیقی پشت آن عدد باشد. سوالی که پشت این سردرگمی است این است که معدل لازم رشته فیزیوتراپی دقیقا چند است، و جواب کوتاهش این است که چنین عدد ثابتی اصلا وجود ندارد.

حداقل معدل قبولی فیزیوتراپی

حداقل معدل قبولی فیزیوتراپی به شکل یک عدد رسمی اعلام نمی شود، چون معدل به تنهایی داوطلب را قبول یا رد نمی کند. آنچه سرنوشت قبولی را مشخص می کند، ترکیب درصد دروس اختصاصی مثل زیست شناسی، شیمی و ریاضی و فیزیک با رتبه نهایی در سهمیه و منطقه است، نه یک خط قرمز معدلی. به همین دلیل در کارنامه های قبولی فیزیوتراپی، هم داوطلبی با معدل نوزده و هم داوطلبی با معدل کمتر از هفده، هر دو دیده می شوند، به شرطی که ترکیب درصد دروس و رتبه شان کافی بوده باشد. حتی می شود کارنامه هایی پیدا کرد که معدل کتاب های نهایی داوطلب چندان درخشان نبوده، اما درصد بالای زیست شناسی و شیمی، کمبود همان بخش را در محاسبه نهایی جبران کرده است. این الگو تقریبا در همه رشته های علوم پزشکی دیده می شود، نه فقط فیزیوتراپی؛ رتبه و درصد هستند که تعیین کننده اند، و معدل فقط یک لایه اضافه روی همان محاسبه است.

معدل قبولی فیزیوتراپی 1406

معدل قبولی فیزیوتراپی 1406 هم از همین قاعده پیروی می کند و نمی توان از حالا یک بازه دقیق برای آن اعلام کرد، چون کارنامه های قبولی واقعی بعد از برگزاری همان کنکور و اعلام نتایج مشخص می شوند. آنچه از سال های اخیر می توان گفت این است که معدل، از طریق قانون تاثیر مثبت، فقط می تواند نمره داوطلب را بالا ببرد، نه پایین. یعنی داوطلبی با معدل ضعیف تر، امتیاز اضافه کمتری از این بخش می گیرد ولی به خاطر همان معدل از دور رقابت حذف نمی شود. این تفاوت با سال هایی که تاثیر معدل قطعی و کاهنده هم بود، برای داوطلبان امسال یک فرصت واقعی حساب می شود، چون دیگر یک معدل ضعیف در یک ترم خاص، تمام مسیر قبولی را از بین نمی برد.

چه چیزی واقعا رتبه قبولی فیزیوتراپی را می سازد

در عمل، درصد زیست شناسی و شیمی وزن بیشتری نسبت به معدل روی رتبه نهایی می گذارد. داوطلبی که در این دو درس درصد بالای هفتاد بزند، معمولا حتی با معدل متوسط هم در محدوده رقابتی فیزیوتراپی قرار می گیرد. برعکس، معدل بالا به تنهایی جایگزین درصد پایین دروس اختصاصی نمی شود؛ کارنامه های قبولی سال های اخیر همین را نشان می دهند، جایی که داوطلبانی با معدل نزدیک به بیست ولی درصد پایین در زیست شناسی، از رقابت فیزیوتراپی عقب افتاده اند. برای همین، برنامه ریزی روی تقویت درصد دروس تخصصی، سرمایه گذاری مطمئن تری نسبت به نگرانی صرف درباره معدل است. داوطلبی که وقت محدودی تا کنکور دارد، بهتر است به جای نگرانی بابت نمرات قدیمی امتحان نهایی، همان زمان را صرف حل تست های بیشتر زیست شناسی و شیمی کند.

جمع بندی

در نهایت، به جای دنبال کردن یک عدد ثابت برای معدل، منطقی تر است داوطلب روی همان دو عامل قابل کنترل یعنی درصد دروس و رتبه در سهمیه تمرکز کند. بررسی تراز قبولی فیزیوتراپی سراسری سال های اخیر، همراه با نگاهی به حداقل درصد قبولی فیزیوتراپی، تصویر واقع بینانه تری از شانس قبولی می دهد تا فقط نگاه کردن به یک عدد معدل. برای کسی که هنوز بین این رشته و مسیرهای دیگر مردد است، مقایسه درآمد فیزیوتراپی یا پزشکی هم می تواند به تصمیم گیری نهایی کمک کند، تا انتخاب رشته فقط بر اساس یک نگرانی نادرست درباره معدل گرفته نشود.