دو داوطلب تجربی را در نظر بگیرید که در همه دروس اختصاصی کنکور تقریبا درصدهای یکسانی زده اند، اما یکی معدل کتبی دیپلمش نوزده و نیم است و دیگری هفده. در رقابت برای صندلی های محدود دندانپزشکی، همین فاصله دو نمره ای معدل می تواند چند هزار رتبه فاصله بین این دو نفر بسازد. به همین دلیل سوال معدل لازم رشته دندانپزشکی هر سال بین داوطلبان تجربی بیشتر از خیلی رشته های دیگر پرسیده می شود.
در ادامه می خوانید
حداقل معدل قبولی دندانپزشکی
واقعیت این است که هیچ عدد ثابتی به عنوان حداقل معدل قبولی دندانپزشکی اعلام نمی شود، چون پذیرش این رشته بر اساس رقابت نسبی داوطلبان است، نه یک آستانه مطلق. آنچه واقعا اثر می گذارد، نظام تاثیر قطعی سوابق تحصیلی است: نمره دیپلم دوازدهم چهل و سه درصد و نمره یازدهم هفده درصد در نمره کل گروه آزمایشی تجربی وزن دارد، یعنی جمعا شصت درصد نمره کل از دبیرستان می آید، چه این تاثیر باعث بالا رفتن رتبه داوطلب شود چه پایین آمدنش. برای رشته ای مثل دندانپزشکی که هر سال تعداد داوطلب با درصدهای اختصاصی نزدیک به هم بسیار زیاد است، همین شصت درصد اغلب فاصله بین قبولی و رد شدن را می سازد.
معدل قبولی دندانپزشکی 1406
برای معدل قبولی دندانپزشکی 1406، تا زمان اعلام نتایج نهایی همان سال، هیچ رقم قطعی و قابل استناد وجود ندارد، چون این عدد هر سال به تعداد داوطلبان، سطح سوالات و ظرفیت پذیرش همان دوره بستگی دارد. آنچه داوطلب امسال می تواند مطمئن باشد این است که با توجه به وزن شصت درصدی سوابق تحصیلی، فاصله بین معدل بالای نوزده و معدلی مثل هفده یا هجده، اثر مستقیم و قابل اندازه گیری روی رتبه نهایی می گذارد. داوطلبی که هنوز نمرات پایه یازدهم یا دوازدهمش نهایی نشده، بهتر است به جای دنبال کردن یک عدد شایعه شده به عنوان حداقل معدل قبولی، تمرکزش را روی بالا بردن واقعی نمرات همان دو پایه بگذارد، چون این تنها بخشی از معادله است که هنوز در کنترل خودش قرار دارد.
جبران معدل پایین با درصد بالاتر کنکور
چون تاثیر معدل قطعی است، جبران کامل یک معدل پایین تنها با بالا بردن درصد دروس اختصاصی ممکن است، نه با امید به تغییر قوانین. برای مثال داوطلبی با معدل هفده که در زیست، شیمی، فیزیک و ریاضی هر کدام پنج تا هشت درصد بیشتر از رقیبی با معدل نوزده بزند، می تواند همان فاصله ایجاد شده از سوابق تحصیلی را در نمره کل جبران کند. این یعنی برای داوطلبانی که معدل دیپلمشان از قبل مشخص و پایین تر از حد دلخواه است، برنامه ریزی درسی سال آخر باید واقع بینانه تر و متمرکزتر بر درصدهای اختصاصی باشد، نه فقط به این امید که معدل به تنهایی مسیر را باز کند.
تفاوت رقابت در ظرفیت روزانه و ظرفیت مازاد
سطح رقابت واقعی دندانپزشکی فقط به سال بستگی ندارد، بلکه به نوع ظرفیت انتخابی هم وابسته است. ظرفیت روزانه دولتی سخت ترین سطح رقابت را دارد، چون هم رایگان است و هم معمولا تعهد خدمت بعد از فارغ التحصیلی با آن همراه است، پس نمره و معدل بالاتری برای آن لازم است. ظرفیت شبانه و پردیس خودگردان همان دانشگاه ها شهریه دارند و رقابت پایین تری می طلبند، یعنی داوطلبی با معدل و درصد قدری پایین تر هم می تواند دندانپزشکی همان دانشگاه را در ظرفیت شهریه دار قبول شود. برای داوطلبی که معدلش در حد بالای رقابت روزانه نیست، بررسی همین گزینه های شهریه دار به عنوان یک مسیر واقعی تر، منطقی تر از تمرکز صرف روی یک عدد معدل آرمانی است که شاید اصلا برایش دست یافتنی نباشد.
جمع بندی
برای رشته ای با این سطح از رقابت، نگاه کردن به تاثیر معدل در کنکور به عنوان یک عامل کنارگذاشتنی اشتباه است، همان طور که فقط تکیه کردن به معدل بدون کار روی درصدهای کنکور هم کافی نیست. داوطلبی که هنوز فرصت ترمیم معدل رشته تجربی را دارد بهتر است از آن استفاده کند، و در کنارش بداند رقابت واقعی دندانپزشکی، مثل بسیاری رشته های گروه تجربی دیگر، ترکیبی از هر دو عدد است، نه فقط یکی از آن ها. مقایسه دقیق تر معدل لازم رشته تجربی برای رشته های مختلف پزشکی هم می تواند تصویر واقعی تری از جایگاه هر داوطلب در رقابت امسال بدهد.