خیلی از داوطلبانی که نام رشته بینایی سنجی را می شنوند، تصویر روشنی از روزمرگی این رشته ندارند و بیشتر با شنیده ها تصمیم می گیرند. این تصویر ناقص گاهی باعث می شود انتخاب یا رد این رشته، بدون شناخت واقعی از آن انجام شود. همین موضوع باعث شده ناگفته های رشته بینایی سنجی بیشتر از خود معرفی رسمی رشته مورد توجه داوطلبان و خانواده هایشان باشد.
در ادامه می خوانید
یک روز معمولی در تحصیل بینایی سنجی چه شکلی است
سال های اول تحصیل بیشتر صرف دروس پایه علوم پزشکی مثل آناتومی، فیزیولوژی و بیوشیمی می شود، دروسی که در نگاه اول شباهت زیادی به سایر رشته های علوم پزشکی دارند. تفاوت اصلی از نیمه دوره به بعد شروع می شود، جایی که واحدهای تخصصی مرتبط با چشم و بینایی وارد برنامه درسی می شوند.
از همان زمان، حضور در کلینیک آموزشی و کار با تجهیزات تشخیصی چشم بخش جدی تری از هفته دانشجو را می گیرد و یادگیری دیگر فقط پای کتاب نیست.
شرایط تحصیل در رشته بینایی سنجی
شرایط تحصیل بینایی سنجی ترکیبی از دروس پایه علوم پزشکی مثل آناتومی و فیزیولوژی چشم با واحدهای عملی و کارآموزی بالینی است. حجم کار عملی در سال های میانی و پایانی افزایش پیدا می کند و دانشجو باید همزمان با دروس تئوری، مهارت کار با تجهیزات تشخیصی چشم را هم تمرین کند.
این ترکیب نظری و عملی باعث می شود حجم مطالعه این رشته کمتر از خیلی از رشته های محض علوم پایه نباشد، حتی اگر در نگاه اول رشته ای کوچک و تخصصی به نظر برسد.
بازار کار بینایی سنجی پس از فارغ التحصیلی
بازار کار بینایی سنجی معمولا بین همکاری با مطب های چشم پزشکی، عینک فروشی های دارای بخش سنجش بینایی و راه اندازی مطب یا کلینیک مستقل تقسیم می شود. تجربه کاری در کنار یک بینایی سنج باسابقه، پیش از استقلال کاری، معمولا مسیر شروع را برای فارغ التحصیلان تازه کار هموارتر می کند.
بعضی فارغ التحصیلان هم به سمت آموزش، تحقیق یا همکاری با شرکت های تولید و واردات تجهیزات چشم پزشکی می روند، مسیری که کمتر شناخته شده اما برای علاقه مندان به بخش فنی این حوزه جذاب است.
چالش های روزمره ای که کمتر شنیده می شود
کار مداوم با نور و دستگاه های تشخیصی، و ساعت های طولانی نشستن روبه روی بیمار، از جمله جنبه هایی است که در معرفی های کوتاه رشته کمتر به آن اشاره می شود. برای کسی که تحمل کار دقیق و تکراری را ندارد، همین بخش می تواند خسته کننده به نظر برسد، حتی اگر از نظر علمی به رشته علاقه داشته باشد.
از طرف دیگر، ارتباط مستقیم و مکرر با بیماران، به خصوص کودکان یا سالمندان، نیاز به صبر و مهارت ارتباطی دارد که در کتاب های درسی آموزش داده نمی شود و بیشتر با تجربه به دست می آید.
مقایسه با تصور رایج از این رشته
خیلی از داوطلبان تصور می کنند بینایی سنجی فقط یعنی نوشتن نمره عینک، در حالی که بخش زیادی از کار روزانه شامل تشخیص افتراقی، ارجاع به چشم پزشک در موارد مشکوک و پیگیری وضعیت بیمار در طول زمان است. شناخت این تفاوت میان تصور اولیه و واقعیت شغل، پیش از انتخاب رشته اهمیت دارد.
نکاتی که کمتر درباره این رشته گفته می شود
خیلی از داوطلبان نمی دانند که موفقیت در این رشته وابسته به دقت بالا و صبر در برخورد با بیمار است، نه فقط علاقه به علوم پایه. از طرف دیگر، از میان رشته های پیراپزشکی که در کنکور تجربی وجود دارند، بینایی سنجی از معدود رشته هایی است که مستقیم با حس بینایی مراجعه کننده سروکار دارد، ویژگی که هم آن را جذاب و هم مسئولیت پذیر می کند.
جمع بندی
پیش از انتخاب رشته بینایی سنجی، شناخت واقعی از شرایط تحصیل و بازار کار آن، تصمیم را آگاهانه تر می کند. داوطلبی که این ناگفته ها را از قبل بداند، کمتر در سال های تحصیل غافلگیر می شود.