در میان داوطلبانی که دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی را برای تحصیل در رشته های فنی در نظر می گیرند، معمولاً نام مهندسی برق زودتر از مهندسی کامپیوتر به گوش می رسد، اما آمار پذیرش سال های اخیر فاصله این دو رشته را در همین دانشگاه به شدت کم کرده است. کسی که دنبال کارنامه قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی می گردد باید بداند این رشته دیگر رشته درجه دوم این دانشگاه فنی نیست و رقابت روی صندلی های آن هر سال جدی تر شده است. هدف این یادداشت نگاهی دقیق به رتبه های واقعی ثبت شده و عوامل موثر بر آن هاست، نه فقط یک عدد خام بدون توضیح.
در ادامه می خوانید
رتبه و سهمیه های پذیرش در این رشته
بر اساس آخرین جدول های رتبه منتشرشده، داوطلبان سهمیه منطقه یک برای دریافت رتبه قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی باید رتبه ای در حدود 400 یا بهتر از آن در کارنامه کنکور ریاضی خود ثبت کرده باشند. این رقم برای سهمیه های منطقه دو و منطقه سه معمولاً پایین تر گزارش می شود، چون تعداد رقبای هم سهمیه در این دو گروه با منطقه یک تفاوت دارد. توجه به این نکته لازم است که این رتبه مربوط به ظرفیت روزانه است و برای کارنامه روزانه مهندسی کامپیوتر خواجه نصیرالدین طوسی باید همین بازه رتبه را مبنا قرار داد، نه ظرفیت های شبانه یا پردیس خودگردان که شرایط پذیرش متفاوتی دارند و معمولاً با رتبه های بازتر همراه هستند.
فاصله رتبه ای با مهندسی برق همین دانشگاه
نکته ای که کمتر به آن توجه می شود این است که رتبه لازم برای مهندسی کامپیوتر این دانشگاه به رتبه رشته برق آن نزدیک شده و در برخی سهمیه ها حتی از آن سخت گیرانه تر عمل می کند. این تغییر به دلیل رشد تقاضا برای رشته های نرم افزار و هوش مصنوعی در سال های اخیر رخ داده و باعث شده داوطلبانی که قبلاً برق را انتخاب اول خود می گذاشتند، حالا کامپیوتر را در اولویت بالاتری قرار دهند. حداقل درصد قبولی مهندسی برق دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در سال های اخیر تقریباً هم پای رشته کامپیوتر حرکت کرده و همین موضوع رقابت داخلی بین دو رشته را افزایش داده است.
درصد دروس موثر در دفترچه انتخاب رشته
برای رسیدن به حداقل درصد قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، درصد دروس ریاضی و فیزیک وزن بیشتری نسبت به دروس عمومی دارند، چون ضریب این دو درس در گروه ریاضی برای رشته های فنی از بقیه دروس بالاتر است. کسانی که در این دو درس زیر پنجاه درصد بمانند، حتی با درصد بالا در دروس عمومی به سختی به رتبه لازم برای این دانشگاه می رسند. سهم سی درصدی سوابق تحصیلی هم در سال های اخیر وارد معادله شده و معدل کتبی نهایی داوطلب می تواند چند ده رتبه در کارنامه نهایی جابه جایی ایجاد کند، موضوعی که بسیاری از داوطلبان تازه متوجه اهمیت آن شده اند.
مسیر ادامه تحصیل بعد از ورود
دانشجویانی که با همین بازه رتبه وارد این رشته می شوند، معمولاً در سال های بالاتر امکان جابه جایی بین گرایش های نرم افزار و سخت افزار را دارند، هرچند این دانشگاه بیشتر روی زیرساخت فنی و ارتباط نزدیک با صنعت برق و مخابرات شناخته شده است. برای داوطلبی که هدفش صرفاً ورود سریع به بازار کار نرم افزار است، بررسی سرفصل های درسی این رشته در کنار مقایسه رتبه پذیرش دانشگاه های مشابه پیش از ثبت انتخاب رشته توصیه می شود، چون تفاوت رتبه بین دانشگاه های هم سطح می تواند تصمیم نهایی داوطلب را به کلی عوض کند و مسیر چند سال آینده او را شکل دهد.
برای چه داوطلبی این دانشگاه گزینه مناسبی است
دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی به خاطر پیوند تاریخی اش با صنعت برق، مخابرات و هوافضا، محیطی مناسب برای داوطلبانی است که مهندسی کامپیوتر را نه صرفاً برای کدنویسی محض، بلکه در کنار سخت افزار و سیستم های نهفته دنبال می کنند. کسی که علاقه اش صرفاً توسعه نرم افزار سطح بالا و اپلیکیشن است، شاید در دانشگاه های دیگر با فضای صنعتی متفاوت راحت تر باشد، در حالی که داوطلبی که به رباتیک، پردازش سیگنال یا شبکه های مخابراتی هم علاقه دارد، از فضای پژوهشی این دانشگاه بیشتر بهره می برد. همین تفاوت رویکرد آموزشی، در کنار عدد رتبه، باید در تصمیم نهایی داوطلب دیده شود، چون یک رشته با یک نام یکسان در دانشگاه های مختلف می تواند مسیر آموزشی متفاوتی را دنبال کند.