نقاشی، گرافیک و ارتباط تصویری از بیرون شبیه هم به نظر می رسند، چون هر سه در گروه هنر جای می گیرند و همه شان با طراحی و خلاقیت سروکار دارند؛ همین شباهت ظاهری باعث می شود خیلی از داوطلبان کنکور هنر بین این رشته ها گیج شوند. وقتی وارد جزئیات انتخاب رشته ارتباط تصویری شوید، متوجه می شوید این رشته ترکیبی از طراحی، عکاسی و رسانه ی بصری است، نه فقط نقاشی روی بوم.
در ادامه می خوانید
این رشته با نقاشی و گرافیک چه فرقی دارد
نقاشی بیشتر روی بیان فردی و هنر تجسمی تمرکز دارد، گرافیک به طراحی بصری برای اهداف تبلیغاتی و صنعتی نزدیک تر است، و ارتباط تصویری جایی بین این دو قرار می گیرد؛ هدفش انتقال یک پیام از طریق ترکیب تصویر، متن و رسانه است، نه صرفاً خلق یک اثر هنری مستقل. همین تفاوت باعث می شود دانشجوی این رشته هم با اصول طراحی آشنا شود و هم با نحوه ی برقراری ارتباط موثر با مخاطب.
گرایش های رشته ارتباط تصویری
گرایش های رشته ارتباط تصویری در مقطع کارشناسی معمولاً هنوز خیلی تخصصی تفکیک نشده و دانشجو با پایه ی طراحی گرافیک، عکاسی، تصویرسازی و چیدمان بصری آشنا می شود؛ برخلاف رشته هایی مثل انتخاب رشته آهنگسازی که از ترم های اول تخصصی تر پیش می رود، تخصصی شدن واقعی این حوزه بیشتر در مقطع کارشناسی ارشد اتفاق می افتد، جایی که دانشجو می تواند روی یکی از این زیرشاخه ها متمرکز شود.
ظرفیت پذیرش رشته ارتباط تصویری
ظرفیت پذیرش رشته ارتباط تصویری نسبت به رشته های پرطرفدار دیگر کنکور هنر محدودتر است، چون هم رقابتش بالاست و هم همه ی دانشگاه ها این رشته را ارائه نمی دهند. به همین دلیل، آزمون عملی و پرونده ی هنری داوطلب، کنار رتبه ی کنکور هنر، نقش تعیین کننده ای در نتیجه دارد؛ داوطلبی که فقط به رتبه ی تئوری اکتفا کند و آزمون عملی اش قوی نباشد، ممکن است با وجود رتبه ی خوب هم نتیجه ی دلخواه را نگیرد.
دانشگاه های رشته ارتباط تصویری
در انتخاب دانشگاه های رشته ارتباط تصویری، خوب است به جای تمرکز فقط روی اسم دانشگاه، به امکانات کارگاهی، تجهیزات چاپ و عکاسی، و ارتباط دانشکده با بازار کار طراحی و تبلیغات هم توجه کنید؛ این جزئیات روی کیفیت واقعی آموزش شما اثر مستقیم دارد. دانشکده ای که کارگاه های به روز و ارتباط فعال با استودیوهای طراحی دارد، معمولاً فرصت های کارآموزی بهتری هم برای دانشجویانش فراهم می کند.
پرونده هنری و نمونه کارها
بخش مهمی از پذیرش در این رشته به کیفیت پرونده ی هنری داوطلب برمی گردد، نه فقط نمره ی آزمون عملی. داوطلبی که از قبل مجموعه ای منظم از طراحی ها، عکس ها یا نمونه کارهای بصری خودش را آماده کرده باشد، در مقایسه با کسی که این پرونده را در آخرین لحظه و با عجله جمع می کند، تصویر حرفه ای تری از خودش نشان می دهد. توصیه ی عملی این است که از همان دوران دبیرستان، اگر علاقه به این حوزه از قبل مشخص بوده، کارهای هنری به تدریج جمع آوری و مرتب شوند، نه این که همه چیز به چند هفته ی آخر قبل از آزمون عملی موکول شود.
مسیر شغلی بعد از فارغ التحصیلی
فارغ التحصیلان این رشته معمولاً وارد حوزه هایی مثل طراحی هویت بصری، تبلیغات، طراحی رسانه های دیجیتال، یا عکاسی حرفه ای می شوند. بخشی از این مسیر شغلی هم به صورت پروژه ای و مستقل شکل می گیرد، یعنی فارغ التحصیل می تواند به جای استخدام ثابت، به عنوان طراح آزاد با چند مشتری همکاری کند؛ این ویژگی رشته را برای کسانی که به کار مستقل علاقه دارند جذاب تر می کند.
حرف آخر
اگر بعد از خواندن همه ی این ها هنوز بین ارتباط تصویری و رشته های نزدیک به آن مردد هستید، مقایسه اش با انتخاب رشته بازیگری یا حتی شغل های رشته انسانی می تواند کمک کند تصویر روشن تری از مسیر شغلی هرکدام داشته باشید، پیش از این که وارد اولویت چینی دفترچه شوید.