بسیاری از داوطلبانی که پایه ی درسی ضعیفی دارند، مدام به خودشان می گویند که دیگر خیلی دیر شده و رسیدن به بقیه غیرممکن است. اما واقعیت این است که شروع از صفر برای کنکور غیرممکن نیست، فقط به یک برنامه ی واقع بینانه و پذیرفتن این نیاز دارد که مسیر داوطلب با بقیه فرق می کند.
در ادامه می خوانید
شروع از صفر یعنی چه
شروع از صفر همیشه به معنای ندانستن هیچ چیز نیست؛ خیلی وقت ها یعنی پایه ی چند سال قبل خراب مانده و باید از همان جا ترمیم شود. تشخیص درست اینکه واقعاً از کجا باید شروع کرد، مهم تر از عجله برای رسیدن به سطح سایر داوطلبان است. گاهی هم پایه ی ضعیف نتیجه ی یک یا دو سال بی انگیزگی است، نه ناتوانی واقعی در یادگیری آن درس.
ارزیابی وضعیت فعلی پیش از شروع
قبل از نوشتن هر برنامه ای، بهتر است یک آزمون ساده یا مرور سریع فصل های پایه ی هر درس انجام شود تا مشخص شود واقعاً چه مقدار از مطالب قبلی باقی مانده است. این ارزیابی صادقانه، از حدس زدن یا مقایسه با دیگران دقیق تر است و مسیر برنامه ریزی را از همان ابتدا روی مسیر درست می اندازد.
برنامه صفر تا صد کنکور تجربی
برای مثال، یک برنامه صفر تا صد کنکور تجربی معمولاً با تثبیت پایه ی زیست و شیمی از مباحث ساده تر شروع می شود، چون این دو درس هم حجم بالایی در کنکور دارند و هم قابلیت جبران سریع تری دارند؛ کنار آن، آشنایی تدریجی با روش مطالعه کنکور تجربی هم به تثبیت بهتر پایه کمک می کند.
شروع درس خواندن از صفر با چه ترتیبی
شروع درس خواندن از صفر باید با یک ارزیابی صادقانه از وضعیت فعلی شروع شود: چه مباحثی را واقعاً بلد است، چه چیزهایی فقط اسمش را شنیده. بعد از آن، اولویت با پرتکرارترین و ساده ترین مباحث هر درس است، نه با فصل های سخت و کم بازده که فقط انگیزه را از بین می برند.
اولویت بندی دروس برای شروع از صفر
وقتی همه ی دروس همزمان ضعیف است، بهتر است تمرکز اول روی دو یا سه درس پرتکرار و نمره ساز باشد، نه پخش شدن روی همه چیز به یک اندازه. با تثبیت این چند درس، هم اعتماد به نفس داوطلب بالا می رود و هم روش درست مطالعه برای دروس بعدی شکل می گیرد و ادامه ی مسیر آسان تر می شود. بعد از تثبیت این دروس اولیه، اضافه کردن درس های بعدی به برنامه، بدون از دست دادن پایه ی به دست آمده، بسیار ساده تر خواهد بود.
اشتباهاتی که شروع از صفر را سخت تر می کند
رایج ترین اشتباه، مقایسه ی مداوم خود با داوطلبانی است که سال هاست پایه ی قوی دارند؛ این مقایسه فقط انگیزه را می کشد. اشتباه دیگر این است که فرد می خواهد همه ی درس ها را همزمان از صفر شروع کند، درحالی که تمرکز روی دو یا سه درس در آغاز، نتیجه ی قابل لمس تری می دهد.
نقش مشاور در برنامه شروع از صفر
برای کسی که واقعاً از صفر شروع می کند، مشورت با یک فرد آگاه، چه مشاور رسمی و چه معلمی که به وضعیت واقعی داوطلب اشراف دارد، می تواند از هدر رفتن زمان روی منابع یا روش های نامناسب جلوگیری کند. این کمک بیرونی به خصوص در ماه های اول شروع، که داوطلب هنوز شناخت دقیقی از توانایی ها و محدودیت های زمانی خودش ندارد، ارزش زیادی دارد. مشاور همچنین می تواند با تعیین هدف های کوچک و قابل دستیابی در بازه های کوتاه، به جای یک هدف بزرگ و دور، انگیزه ی داوطلب را در ماه های سخت ابتدایی مسیر حفظ کند.
جمع بندی
شروع دیرهنگام پایان ماجرا نیست، فقط شکل برنامه را عوض می کند. مقابله با بی انگیزگی برای کنکور، پافشاری روی برنامه ریزی برای درس خواندن منظم، و اجتناب از مقایسه با دیگران، مسیر را قدم به قدم جلو می برد.