از اسفند تا کنکور دو نوع داوطلب وجود دارد: کسی که هر هفته برنامه اش را از نو می نویسد، و کسی که از همان ابتدا یک نقشه ی چهار ماهه دارد. تفاوت نتیجه ی این دو مسیر معمولاً در همین انتخاب اول نهفته است. یک استراتژی مشخص برای این چهار ماه، تصمیم گیری روزانه را هم برای داوطلب ساده تر می کند.
در ادامه می خوانید
استراتژی 4 ماه آخر کنکور به تفکیک ماه
استراتژی 4 ماه آخر کنکور معمولاً این طور تقسیم می شود: ماه اول برای تمام کردن مباحث باقیمانده، ماه دوم و سوم برای افزایش تعداد تست و آزمون آزمایشی، و ماه چهارم فقط برای مرور و جمع بندی نهایی. رعایت همین ترتیب از قاطی شدن یادگیری تازه با مرور جلوگیری می کند. تغییر مداوم این ترتیب، معمولاً باعث می شود هیچ کدام از چهار ماه به هدف خودش نرسد.
مهم است که مرز بین این چهار مرحله خیلی سفت و سخت نباشد. اگر در پایان ماه اول هنوز چند مبحث باز باقی مانده، بهتر است همان مباحث در کنار تست زنی ماه دوم هم ادامه پیدا کنند، به جای این که به زور ماه دوم را فقط به تست اختصاص دهیم.
برنامه ریزی 4 ماهه پایانی کنکور و آزمون های آزمایشی
برنامه ریزی 4 ماهه پایانی کنکور بدون آزمون آزمایشی منظم ناقص می ماند، چون این آزمون ها تنها ابزاری هستند که وضعیت واقعی داوطلب را نسبت به بقیه نشان می دهند. نتیجه ی هر آزمون باید همان هفته بررسی و اشکالاتش برطرف شود، نه گذاشتن آن برای بعد از کنکور. همین بازبینی هفتگی است که تفاوت بین یک برنامه ی نوشته شده و یک برنامه ی واقعاً اجرا شده را می سازد.
شروع کنکور از اسفند ماه در قالب یک استراتژی بلندمدت
کسانی که شروع کنکور از اسفند ماه را انتخاب می کنند، باید از همان هفته ی اول بدانند چهار ماه پیش رو به چه ترتیبی تقسیم می شود، نه این که هر هفته برنامه از نو نوشته شود. تکنیک های ماه های آخر کنکور بیشتر از هر چیز روی ثبات همین ترتیب تکیه دارند، نه روی پیدا کردن یک ترفند تازه در هفته ی آخر. داوطلبی که بیشتر دنبال یک شروع پرشتاب و فشرده در همین ماه است تا یک نقشه ی چهار ماهه، می تواند در کنار این استراتژی از شروع طوفانی درس خواندن کنکور هم راهنمایی بگیرد.
ثبت پیشرفت هفتگی، حتی به شکل ساده در یک دفترچه یا اپلیکیشن، کمک می کند این ثبات بهتر دیده شود. داوطلبی که پیشرفتش را می بیند، معمولاً انگیزه ی بیشتری برای ادامه ی همان مسیر چهار ماهه دارد.
اولویت بندی دروس بر اساس ضریب
در چهار ماه پایانی، وقت برای رسیدگی یکسان به همه ی دروس معمولاً کافی نیست. دروسی که ضریب بالاتری دارند و هنوز درصد پایینی دارند، باید در اولویت اول همین استراتژی قرار بگیرند. دروسی که هم ضریب پایینی دارند و هم داوطلب در آن ها ضعیف است، می توانند به حداقل زمان ممکن محدود شوند، بدون احساس گناه از این تصمیم.
این اولویت بندی باید هر ماه یک بار، بر اساس نتیجه ی واقعی آزمون های آزمایشی، دوباره بررسی و در صورت نیاز اصلاح شود.
زمان استراحت در برنامه چهار ماهه
حتی در فشرده ترین نسخه ی این استراتژی، جای مشخصی برای استراحت باید در نظر گرفته شود. یک روز کامل یا حتی نیم روز در هفته که کاملاً بدون درس باشد، به ذهن اجازه می دهد اطلاعات چهار ماه گذشته را بهتر پردازش کند. حذف کامل استراحت از برنامه، معمولاً در ماه سوم یا چهارم به افت کیفیت مطالعه منجر می شود، حتی اگر تعداد ساعت های پشت میز کم نشده باشد.
جمع بندی
استراتژی چهار ماه آخر، مثل هر برنامه ی بلندمدت دیگر، به بازبینی هفتگی نیاز دارد، نه اجرای کورکورانه ی یک نقشه ی ثابت. کسانی که کمتر از این مدت فرصت دارند، باید همین منطق تقسیم بندی را در یک جمع بندی کنکور در سه ماه فشرده تر پیاده کنند. آنچه در هر دو حالت ثابت می ماند، تقسیم زمان بر اساس هدف مشخص هر مرحله است، نه فقط تعداد ساعت مطالعه.