تعطیلات نوروز برای بیشتر داوطلبان کنکور یک شکاف دو سه هفته ای در ریتم مطالعه ایجاد می کند، و همین شکاف باعث می شود بازگشت به درس در فروردین سخت تر از حد معمول به نظر برسد. بخشی از این سختی جسمی است، چون ساعت خواب و بیداری در تعطیلات به هم می ریزد، و بخش دیگرش ذهنی است، چون تمرکز بعد از چند هفته استراحت به همان سرعت قبل برنمی گردد. برنامه ریزی کنکور از فروردین دقیقا برای همین دوره طراحی می شود؛ نه یک شعار انگیزشی، بلکه یک نقشه ی مشخص برای عبور از افت روزهای اول و رسیدن دوباره به ریتم قبل از تعطیلات.
بازگشت به درس خواندن بعد از تعطیلات نوروز
شروع کنکور بعد از عید نوروز برای خیلی از داوطلبان بهتر است با دو سه روز مرور سبک آغاز شود، نه با تست زدن فشرده از همان روز اول. کسانی که در ایام تعطیلات یک برنامه ریزی تعطیلات عید حداقلی داشته اند و هر روز فقط نیم ساعت مرور کرده اند، معمولا این بازگشت را بسیار راحت تر تجربه می کنند و انرژی کمتری صرف جبران عقب افتادگی می کنند. تفاوت بین این دو گروه معمولا در همان هفته ی اول فروردین کاملا مشخص می شود.
برعکس، کسی که کتاب ها را کاملا کنار گذاشته، معمولا هفته ی اول فروردین را با سردرگمی و مقایسه ی خودش با هم کلاسی هایی می گذراند که وقفه نداشته اند. این مقایسه معمولا چیزی جز افت اعتماد به نفس نتیجه نمی دهد و باعث تعلل بیشتر می شود. بهترین راه برای عبور از این حس، شروع از حجم کم و افزایش تدریجی است، نه تلاش برای جبران یک شبه ی همه ی روزهای از دست رفته.
زمان بندی مطالعه در فروردین ماه
زمان بندی مطالعه فروردین ماه بهتر است هفته ی اول را بیشتر به مرور مباحث قبل از تعطیلات اختصاص دهد و از هفته ی دوم، مبحث جدید هم به برنامه اضافه شود. تقسیم هر روز به بلوک های کوتاه یک تا دو ساعته، برای کسی که تازه از تعطیلات برگشته، مؤثرتر از نشستن پشت میز برای چند ساعت پیوسته است. بین هر بلوک هم بهتر است یک وقفه ی کوتاه واقعی در نظر گرفته شود، نه فقط چک کردن گوشی به بهانه ی استراحت.
آزمون های آزمایشی همین ماه هم نباید معیار قضاوت نهایی باشند؛ افت نمره در فروردین طبیعی است و معمولا تا اردیبهشت جبران می شود، به شرط این که برنامه ادامه دار بماند. نگاه کردن به نتیجه ی یک آزمون به عنوان علامت شکست یا موفقیت کل مسیر، بیشتر از خود آزمون به روحیه ی داوطلب آسیب می زند.
فاصله ی واقعی تا کنکور
از فروردین تا روز برگزاری کنکور معمولا چیزی در حدود چهار ماه فاصله است، و همین فاصله است که ایده ی استراتژی 4 ماه آخر کنکور را برای خیلی از داوطلبان معنادار می کند. در این بازه، اولویت باید با درس هایی باشد که هم وزن بالایی دارند و هم هنوز جمع بندی نشده اند، نه درس هایی که فقط احساس امنیت بیشتری می دهند.
توزیع این چهار ماه هم اهمیت دارد؛ دو ماه اول معمولا برای تکمیل و مرور مباحث باقی مانده مناسب تر است، و دو ماه پایانی باید بیشتر صرف تست زنی ترکیبی و شبیه سازی زمان واقعی کنکور شود. جابه جا کردن این ترتیب، یعنی تست زدن زودهنگام بدون تسلط کافی بر مطالب، معمولا نتیجه ی چندان مطلوبی ندارد.
نکته ی دیگر این است که فروردین و اردیبهشت معمولا با نزدیک شدن به امتحانات مدرسه هم همراه است، و داوطلب باید از همان ابتدا مشخص کند چه بخشی از وقت روزانه به درس های مدرسه اختصاص پیدا می کند و چه بخشی به جمع بندی کنکور. جدا نگه داشتن کامل این دو در عمل تقریبا غیرممکن است، و بهتر است از ابتدا یک تلفیق منطقی بین آن ها در برنامه دیده شود.
جمع بندی
در نهایت، برنامه کنکور بعد از تعطیلات نوروز باید واقع بینانه باشد، نه آرمانی. یک برنامه ی نوشته شده روی کاغذ که هر هفته با پیشرفت واقعی داوطلب تنظیم می شود، خیلی بیشتر از یک جدول کامل و غیرقابل اجرا نتیجه می دهد.
کسانی که هر هفته چند دقیقه به بازبینی همین برنامه اختصاص می دهند و نقاط ضعف تازه را به جای پنهان کردن به برنامه اضافه می کنند، معمولا در پایان اردیبهشت فاصله ی کمتری با هدف اولیه ی خودشان دارند تا کسانی که فقط یک بار در ابتدای فروردین برنامه نوشته اند و دیگر سراغش نرفته اند.