کوله پشتی سنگین، امتحان های پشت سر هم و کلی تکلیف؛ دنیای مدرسه برای خیلی از دانش آموزها همین طور شلوغ به نظر می رسد، مگر اینکه یک برنامه ریزی درسی برای مدرسه منظم پشت سرشان باشد. خبر خوب این است که این نوع برنامه ریزی، برخلاف تصور، پیچیده نیست.
در ادامه می خوانید
روش برنامه ریزی مدارس
بهترین روش برنامه ریزی مدارس این است که برنامه حول محور امتحانات و تکالیف نزدیک بچرخد، نه یک برنامه ی کلی و بلندمدت. هر هفته، ابتدا امتحانات و تکالیف پیش رو را لیست کنید، بعد زمان لازم برای هرکدام را تخمین بزنید و در نهایت آن را در روزهای هفته پخش کنید تا شب امتحان با انبوه مطالب روبه رو نشوید. رعایت اصول برنامه ریزی درسی از همین سنین، عادتی می سازد که در سال های بالاتر و در دوران کنکور هم به کار می آید.
برنامه هفتگی درسی مدرسه
یک برنامه هفتگی درسی مدرسه خوب باید هم زمان مدرسه و رفت و آمد را در نظر بگیرد و هم زمان استراحت و تفریح را؛ برنامه ای که تمام ساعت های بیداری را پر می کند، معمولاً بعد از چند روز کنار گذاشته می شود. بهتر است هر روز، حتی اگر کوتاه، زمانی برای مرور درس های همان روز مدرسه بگذارید؛ این کار حجم مرور نزدیک امتحان را چند برابر کم می کند.
نقش والدین در برنامه ریزی مدرسه
در سنین پایین تر، نقش والدین در شکل گیری این عادت پررنگ است، اما این نقش باید همراهی باشد، نه کنترل کامل. والدینی که به جای نوشتن برنامه برای فرزندشان، کمک می کنند خودش برنامه را بچیند و فقط روند اجرا را با هم مرور کنند، معمولاً دانش آموزی مستقل تر و مسئول تر تربیت می کنند. فشار بیش از حد یا مقایسه ی مداوم با دیگران، نتیجه ی عکس می دهد و انگیزه ی درسی را کم می کند.
تفاوت برنامه ریزی مدرسه با برنامه ریزی کنکور
برنامه ریزی درسی برای مدرسه معمولاً کوتاه مدت و متمرکز بر امتحانات نزدیک است، در حالی که برنامه ریزی کنکور بلندمدت تر است و نیاز به جمع بندی و مرور دوره ای گسترده تری دارد. دانش آموزی که از همان دوران مدرسه با نظم و برنامه کار کرده، وقتی وارد سال های پایانی و فضای کنکور می شود، آماده تر است، چون مهارت پایبندی به برنامه را از قبل تمرین کرده.
وقتی از برنامه عقب می افتیم
عقب افتادن از برنامه، به خصوص در هفته های امتحانی یا روزهای بیماری، طبیعی است و نباید باعث رها کردن کل برنامه شود. بهترین واکنش این است که به جای تلاش برای جبران همه چیز در یک روز، برنامه هفته را با واقع بینی بازنویسی کنید و اولویت را به مهم ترین بخش های عقب افتاده بدهید. تنبیه کردن خود یا احساس گناه بابت عقب افتادگی، فقط انگیزه را کم می کند و کمکی به جبران واقعی نمی کند.
مدیریت تکالیف چند درس همزمان
یکی از چالش های همیشگی دانش آموزان، جمع شدن تکالیف چند درس در یک روز است. راه حل ساده این است که به محض اعلام هر تکلیف، بلافاصله در یک لیست ثبت شود، نه اینکه فقط در ذهن نگه داشته شود؛ ذهن برای این کار قابل اعتماد نیست و همین فراموشی های کوچک باعث دستپاچگی شب امتحان می شود. بعد از ثبت، تکالیفی که مهلت نزدیک تر دارند یا زمان بیشتری می برند باید زودتر شروع شوند، نه لزوماً تکلیف درسی که دانش آموز بیشتر دوست دارد. تقسیم یک تکلیف بزرگ، مثل یک تحقیق کلاسی، به چند بخش کوچک تر در چند روز، هم از انباشته شدن کار جلوگیری می کند و هم کیفیت نهایی کار را بالاتر می برد. دانش آموزی که این عادت را از همان سال های پایین تر تمرین کند، در سال های آخر دبیرستان با حجم بیشتر تکالیف و پروژه های کلاسی هم راحت تر کنار می آید.
جمع بندی
برنامه ریزی درسی برای مدرسه لازم نیست پیچیده باشد؛ فقط باید واقعی و قابل اجرا باشد. رعایت این عادت از همان برنامه ریزی درسی پایه دهم، همراه با توجه به ارگونومی درس خواندن (نور، صندلی، فاصله ی مطالعه)، پایه ی خوبی برای سال های بعد می سازد.