مصرف بالای انرژی در کشور و توجه روزافزون به انرژی های تجدیدپذیر باعث شده رشته مهندسی انرژی که چند سالی بیشتر از عمر دانشگاهی اش نمی گذرد، کم کم بین داوطلبان گروه ریاضی شناخته شده تر شود.
این رشته در ایران هنوز به اندازه ی رشته هایی مثل مهندسی برق یا مکانیک قدیمی نیست، به همین دلیل تعداد دانشگاه های ارائه دهنده ی آن هم محدودتر است و بیشتر داوطلبان تا پیش از انتخاب رشته، شناخت دقیقی از محتوای آن ندارند.
درآمد رشته مهندسی انرژی
درآمد رشته مهندسی انرژی در نیروگاه ها و صنایع بزرگ انرژی بر معمولاً از سطح قابل قبولی شروع می شود، چون این صنایع برای کاهش هزینه ی مصرف انرژی حاضرند برای تخصص مرتبط هزینه کنند. در شرکت های مشاوره ی انرژی و طرح های خصوصی انرژی تجدیدپذیر هم، درآمد بیشتر به تعداد پروژه و کیفیت گزارش های فنی مهندس وابسته است.
مهندسانی که در کنار مدرک دانشگاهی، مهارت شبیه سازی و تحلیل انرژی با نرم افزارهای تخصصی هم داشته باشند، معمولاً در مصاحبه های استخدامی شرکت های صنعتی بزرگ شانس بیشتری دارند. این مهارت ها اغلب در دانشگاه به طور کامل آموزش داده نمی شوند و داوطلب باید بخشی از آن ها را خودش دنبال کند.
بازار کار رشته مهندسی انرژی
بازار کار رشته مهندسی انرژی شامل نیروگاه های حرارتی و تجدیدپذیر، شرکت های مشاور انرژی، صنایع بزرگ مثل فولاد و سیمان که مصرف انرژی بالایی دارند، و همچنین سازمان های مرتبط با بهره وری انرژی می شود. از آنجا که این رشته هنوز نسبت به رشته هایی مثل برق یا مکانیک کمتر شناخته شده، رقابت برای ورودی های آن معمولاً کمتر است، اما دایره ی معرفی شغلی اش هم هنوز در حال شکل گرفتن است.
به همین دلیل بخشی از شغل های رشته ریاضی که امروز رایج به نظر می رسند، برای این رشته هنوز در مرحله ی تعریف شدن هستند و ممکن است در ده سال آینده گسترده تر شوند. با توجه به سیاست های کلی کشور برای مدیریت مصرف انرژی و توسعه ی انرژی های تجدیدپذیر، انتظار می رود در سال های آینده تقاضا برای این تخصص بیشتر از امروز شود، هرچند این رشد هنوز به اندازه ی رشته های مهندسی سنتی تثبیت نشده است.
شرکت های دانش بنیان فعال در حوزه ی انرژی های تجدیدپذیر هم در سال های اخیر رشد کرده اند و برای فارغ التحصیلانی که تازه وارد بازار کار می شوند، مسیر جایگزینی در کنار صنایع بزرگ و سنتی محسوب می شوند.
گرایش های رشته مهندسی انرژی
این رشته ترکیبی از مباحث مکانیک، برق و شیمی است و دانشجو را با موضوعاتی مثل بهینه سازی مصرف انرژی، سیستم های حرارتی و انرژی های تجدیدپذیر مثل خورشیدی و بادی آشنا می کند. همین ماهیت میان رشته ای باعث می شود فارغ التحصیل آن بتواند در چند صنعت مختلف، نه فقط یک حوزه ی خاص، کار پیدا کند.
دانشجوی این رشته علاوه بر دروس پایه ی مهندسی، با مباحثی مثل ترمودینامیک پیشرفته، سیستم های تبدیل انرژی و مدیریت مصرف انرژی در ساختمان و صنعت هم آشنا می شود. بخشی از این محتوا هم زیر عنوان انرژی های نو، مثل پنل های خورشیدی و توربین های بادی، در سال های اخیر پررنگ تر شده است.
از نظر پذیرش کنکور، این رشته هم مثل بقیه ی رشته های مهندسی در گروه ریاضی قرار دارد، اما چون هنوز به اندازه ی رشته های سنتی تر شناخته نشده، رتبه ی لازم برای پذیرش در آن معمولاً پایین تر از رشته هایی مثل برق یا مکانیک است.
جمع بندی
داوطلبی که هم به مباحث فنی علاقه دارد و هم دغدغه ی مسائل زیست محیطی و مصرف بهینه ی منابع را دارد، معمولاً از انتخاب این رشته رضایت بیشتری نسبت به رشته های مهندسی صرفاً صنعتی پیدا می کند. چون این رشته هنوز به اندازه ی برق یا کامپیوتر پرطرفدار نشده، رتبه لازم برای قبولی کنکور در آن معمولاً پایین تر از رشته های مشابه است، و همین موضوع می تواند فرصت خوبی برای داوطلبانی باشد که به این حوزه علاقه دارند.