نام دانشگاه علوم پزشکی ایران با دانشگاه علوم پزشکی تهران در ذهن بسیاری از داوطلبان قاطی می شود، در حالی که این دو نهاد کاملا مستقل هستند و هرکدام کارنامه پذیرش جداگانه ای برای رشته مامایی دارند. طبق کارنامه قبولی مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران در سهمیه منطقه یک، آخرین رتبه پذیرفته شده شش هزار و صد و سی و سه بوده است. این رتبه در منطقه ای ثبت شده که بیشترین تراکم داوطلبان قوی کشور را دارد، بنابراین باید آن را در بستر رقابت منطقه یک خواند نه به صورت یک عدد مطلق.
در ادامه می خوانید
رتبه لازم مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران و سهم هر درس
در کارنامه ای که این رتبه را رقم زده، درصد عربی به شصت و هشت رسیده و درصد دین و زندگی هم حدود پنجاه و چهار و هفت دهم بوده، اما درصد شیمی تنها سیزده و سی و نه صدم ثبت شده است. این نشان می دهد رتبه لازم مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران لزوما نیازمند درصد بالا در همه دروس نیست و می توان با تکیه بر دو یا سه درس قوی و جبران بقیه با نمره متوسط، به این محدوده رسید. درصد فیزیک در همین کارنامه هم نزدیک به سی و نه بوده که نسبت به بسیاری از کارنامه های مشابه رقم قابل توجهی است.
ظرفیت پذیرش مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران در پایتخت
ظرفیت پذیرش مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران نسبت به جمعیت داوطلبان تهران و شهرهای اطراف بسیار محدود است. تهران به خودی خود مقصد اول بسیاری از خانواده ها برای ادامه تحصیل فرزندانشان است، حتی اگر شهر محل سکونتشان همین پایتخت نباشد. این تقاضای اضافه، همراه با تعداد ثابت صندلی های پذیرش، باعث می شود رتبه مرزی این دانشگاه در سهمیه منطقه یک نسبت به بسیاری از دانشگاه های علوم پزشکی شهرستانی سخت تر باشد و نوسان کمتری هم داشته باشد.
مقایسه با درصد قبولی مامایی سراسری
بررسی درصد قبولی مامایی سراسری در دانشگاه های مختلف نشان می دهد ترکیب درصدها از یک دانشگاه به دانشگاه دیگر فرق زیادی می کند، حتی اگر رتبه نهایی نزدیک به هم باشد. یک داوطلب در دانشگاه علوم پزشکی ایران ممکن است با تکیه بر عربی و دین و زندگی به رتبه شش هزار برسد، در حالی که داوطلب دیگری در شهر دیگر با تکیه بر زیست همان رتبه را کسب کند. این تفاوت مسیرها یکی از دلایلی است که تحلیل صرف یک رتبه بدون نگاه به ترکیب درصدها می تواند گمراه کننده باشد.
تعهد خدمت سهمیه روزانه در تهران
دانشجویانی که در سهمیه روزانه این دانشگاه پذیرفته می شوند معمولا موظف به گذراندن یک دوره تعهد خدمت هستند، هرچند محل خدمت ممکن است لزوما تهران نباشد و به مناطق نیازمند نیرو در سراسر کشور اختصاص یابد. این نکته برای داوطلبی که هدفش ماندن در پایتخت بعد از فارغ التحصیلی است اهمیت زیادی دارد و باید پیش از انتخاب رشته بررسی شود، چون قبولی در تهران به تنهایی محل خدمت آینده را تضمین نمی کند.
چرا برخی داوطلبان سهمیه آزاد را ترجیح می دهند
برخی داوطلبانی که رتبه شان به سهمیه روزانه نمی رسد یا نمی خواهند تعهد خدمت بپذیرند، به سمت سهمیه آزاد همین دانشگاه یا دانشگاه های آزاد شهرهای دیگر می روند. تفاوت اصلی این دو مسیر، هم در شهریه و هم در الزام خدمت بعد از فارغ التحصیلی است، به همین دلیل مقایسه این دو گزینه باید همراه با در نظر گرفتن توان مالی خانواده و برنامه بلندمدت داوطلب انجام شود، نه صرفا بر اساس نزدیک بودن رتبه به مرز پذیرش.
نکاتی برای داوطلبان سهمیه منطقه یک
داوطلبی که هدفش دانشگاه علوم پزشکی ایران است باید بداند رقابت در منطقه یک معمولا فشرده تر از مناطق دیگر است و همین موضوع فاصله رتبه ای بین قبولی و رد شدن را کوچک تر می کند. تمرکز روی درس هایی که سهم بیشتری در کارنامه های موفق داشته اند، مثل عربی و دین و زندگی، همراه با حفظ سطح قابل قبول در زیست، می تواند شانس رسیدن به این ظرفیت را افزایش دهد. بررسی چند کارنامه واقعی به جای تکیه صرف بر یک عدد میانگین، تصویر دقیق تری از مسیر لازم به دست می دهد.