هر سال دهها هزار داوطلب گروه تجربی رشته داروسازی را در فهرست اولویت های خود می گذارند، اما وقتی صحبت از پایتخت می شود رقابت به شکل دیگری در می آید. کارنامه قبولی داروسازی علوم پزشکی تهران هرسال یکی از سخت ترین معیارهای پذیرش سهمیه منطقه را رقم می زند و فاصله زیادی با بیشتر دانشگاه های دیگر کشور دارد.
رتبه ثبت شده در سهمیه منطقه یک
بر اساس نمونه کارنامه های سال 1405، رتبه پذیرفته شده در سهمیه منطقه یک برای این رشته در دانشگاه علوم پزشکی تهران به 679 رسیده است. این رقم نشان می دهد تنها داوطلبانی با رتبه کشوری بسیار پایین در گروه تجربی می توانند به این کرسی محدود دست پیدا کنند. رتبه لازم داروسازی روزانه تهران در سهمیه های دیگر مانند منطقه دو یا سه معمولا کمی متفاوت است، اما همچنان در محدوده رتبه های سه رقمی تا اوایل هزار باقی می ماند.
دلیل اصلی این سخت گیری، سابقه طولانی دانشکده و امکانات پژوهشی آن در کنار نزدیکی به مراکز درمانی بزرگ کشور است، عاملی که تقاضا را نسبت به بسیاری از دانشگاه های دیگر بالاتر نگه می دارد. بسیاری از داوطلبان با رتبه های زیر هزار، حتی اگر شانس قبولی در پزشکی نداشته باشند، داروسازی تهران را به عنوان یک گزینه واقع بینانه در اولویت های نزدیک به هم انتخاب می کنند.
ظرفیت محدود و رقابت فشرده
ظرفیت پذیرش داروسازی تهران در دوره روزانه هرسال بسیار کمتر از تقاضای واقعی داوطلبان است. همین کمبود کرسی باعث می شود حتی اختلاف چند ده رتبه ای بین دو داوطلب سرنوشت متفاوتی رقم بزند. کسانی که معدل بالا در سوابق تحصیلی و درصدهای قوی در زیست شناسی و شیمی دارند شانس بیشتری برای عبور از این آستانه پیدا می کنند، اما به تنهایی کافی نیست و ترکیب درصد کل دفترچه هم اهمیت دارد.
یکی از دلایلی که این ظرفیت به راحتی افزایش پیدا نمی کند، هزینه بالای تجهیز آزمایشگاه های تخصصی داروسازی است. بر خلاف رشته هایی که با کلاس درس و کتاب قابل ارائه هستند، آموزش این رشته نیازمند فضای عملی گسترده و تجهیزات گران قیمت است، به همین دلیل دانشگاه تهران با وجود سابقه طولانی و امکانات نسبتا خوب، باز هم نمی تواند هرسال ظرفیت را به شکل محسوسی بالا ببرد. همین محدودیت ساختاری یکی از دلایل اصلی پایین ماندن رتبه لازم برای ورود به این رشته در طول سال های متوالی بوده است.
ترکیب دروس موثر در قبولی
در محاسبه تراز نهایی گروه تجربی، دروس زیست شناسی و شیمی معمولا بیشترین ضریب را برای رشته های علوم پزشکی مانند داروسازی دارند و بعد از آن ها فیزیک و ریاضی قرار می گیرند. داوطلبی که هدفش رقابت برای دانشگاه تهران است باید در این دروس به درصدهای بسیار بالا برسد، چون در این سطح از رقابت حتی چند درصد اختلاف در یک درس تخصصی می تواند چند صد رتبه جابه جایی ایجاد کند. دروس عمومی هم نباید فراموش شوند، چون در تراز نهایی سهم مشخصی دارند و افت شدید در آن ها می تواند نتیجه دروس تخصصی قوی را هم تحت تاثیر قرار دهد.
مقایسه با دانشگاه هم رده در تهران
برای داوطلبی که رتبه اش به این آستانه نمی رسد، بررسی دانشگاه های دیگر می تواند مسیر واقع بینانه تری باشد. برای نمونه کارنامه قبولی داروسازی علوم پزشکی شهید بهشتی رقمی نزدیک به همین محدوده را نشان می دهد و می تواند گزینه جایگزین در همان شهر باشد. برخی دانشگاه های بزرگ دیگر کشور هم با فاصله رتبه بیشتر همین رشته را ارائه می دهند، هرچند از نظر امکانات یا بازار کار محلی تفاوت هایی با تهران دارند.
ورود به بازار کار پس از فارغ التحصیلی هم یکی از عواملی است که تهران را برای داوطلبان جذاب نگه می دارد. تمرکز شرکت های دارویی، آزمایشگاه های تحقیقاتی و داروخانه های بزرگ در پایتخت، فرصت های کارآموزی و اشتغال بیشتری نسبت به بسیاری از شهرهای دیگر فراهم می کند، هرچند این موضوع نباید تنها معیار انتخاب باشد و باید در کنار رتبه واقعی و علاقه شخصی داوطلب سنجیده شود.
برای داوطلبانی که هدف اصلی شان ورود به این رشته در پایتخت است، بهترین راهکار پیگیری روند چند سال اخیر رتبه هاست، نه تکیه به یک رقم واحد، چون نوسان سالانه در این رشته پرمتقاضی همیشه وجود داشته است.
