خیلی از دانشجویانی که به هر دلیل، از ازدواج تا مشکلات خانوادگی، می خواهند دانشگاهشان را عوض کنند، دو مسیر متفاوت را با هم اشتباه می گیرند. شرایط نقل و انتقالی دانشگاه با شرایط میهمان شدن موقت یکسان نیست و هرکدام قوانین و پیامدهای خودش را دارد.
این قوانین عمدتاً به دانشگاه های دولتی و سراسری مربوط می شود، چون دانشگاه آزاد و برخی موسسات غیرانتفاعی آیین نامه های داخلی جداگانه ای برای جابه جایی دانشجویانشان دارند. دانشجویی که قصد جابه جایی بین این دو نظام را دارد، معمولاً باید هزینه ی مابه التفاوت شهریه را هم در نظر بگیرد.
در ادامه می خوانید
شرایط نقل و انتقالی دانشگاه
شرایط نقل و انتقالی دانشگاه معمولاً شامل گذراندن حداقل یک یا دو نیمسال تحصیلی، معدل قابل قبول، و موافقت هر دو دانشگاه مبدا و مقصد است. برخی رشته های پرمتقاضی مثل پزشکی یا دندانپزشکی هم محدودیت های اضافه ای برای انتقالی دارند که در رشته های دیگر دیده نمی شود.
دلایل پذیرفته شده برای درخواست معمولاً شامل ازدواج و تغییر محل زندگی همسر، بیماری خاص با گواهی پزشکی معتبر، یا شرایط خانوادگی اثبات شده مثل تکفل والدین است. کمیسیون بررسی درخواست ها هرکدام از این موارد را جداگانه بررسی می کند و صرف ارائه ی درخواست، تضمینی برای پذیرش آن نیست.
مدارک مورد نیاز برای این درخواست معمولاً شامل فرم رسمی درخواست، مدرک مثبته ی دلیل انتقال، و ریز نمرات تاییدشده از دانشگاه مبدا است. ناقص بودن هرکدام از این مدارک معمولاً باعث توقف بررسی پرونده تا زمان تکمیل آن می شود.
انتقالی دائم و موقت دانشگاه چه فرقی دارند
انتقالی دائم و موقت دانشگاه دو نتیجه ی کاملاً متفاوت دارند. در انتقالی دائم، دانشجو کاملاً به دانشگاه جدید منتقل می شود و مدرکش هم از همان دانشگاه صادر خواهد شد، اما در حالت موقت، دانشجو فقط برای مدتی مشخص درس می خواند و در نهایت باید به دانشگاه اصلی بازگردد.
برای مثال، دانشجویی که به طور دائم به شهر دیگری نقل مکان کرده، معمولاً درخواست انتقالی دائم می دهد تا دیگر نیازی به رفت و آمد بین دو شهر نداشته باشد. در مقابل، دانشجویی که فقط برای یک ترم دلیل موقت مثل یک دوره ی کارآموزی دارد، معمولاً مهمانی موقت را انتخاب می کند، چون قصد بازگشت به دانشگاه اصلی را دارد.
مهمانی دانشگاه های سراسری
مهمانی دانشگاه های سراسری معمولاً برای دانشجویانی مناسب است که نیاز موقت به تغییر شهر دارند، نه تغییر همیشگی. قوانین انتقالی دانشجویان برای این حالت هم مصوبه های مشخصی دارد؛ از جمله سقف واحدهایی که می توان در دانشگاه مقصد گذراند و الزام بازگشت نمرات به پرونده ی دانشگاه اصلی. کسانی که بین این دو گزینه مردد هستند، بهتر است پیش از تصمیم گیری با کارشناس آموزش دانشگاه خودشان مشورت کنند، چون انتقالی و مهمان شدن در دانشگاه هرکدام مسیر اداری جداگانه ای دارند.
نمرات دروسی که دانشجو در دوره ی مهمانی می گذراند، بعد از پایان آن ترم به پرونده ی دانشگاه اصلی منتقل و در معدل کلی محاسبه می شود، دقیقاً مثل درسی که در همان دانشگاه گذرانده شده باشد. به همین دلیل انتخاب دانشگاه مقصد برای دوره ی مهمانی هم باید با دقت انجام شود، نه صرفاً بر اساس نزدیکی جغرافیایی.
زمان بندی درخواست نقل و انتقالی دانشگاه
این درخواست ها معمولاً باید پیش از شروع هر نیمسال تحصیلی و در بازه ی زمانی مشخصی ثبت شوند، چون بعد از شروع ترم، بررسی و تایید آن ها عملاً امکان پذیر نیست. دانشجویانی که قصد جدی برای این تغییر دارند، بهتر است چند ماه زودتر مدارک لازم را آماده و برای مشاوره به آموزش دانشکده مراجعه کنند.
در برخی دانشگاه ها، علاوه بر مهلت عمومی، یک سقف تعداد پذیرش دانشجوی انتقالی برای هر رشته هم در نظر گرفته می شود، به همین دلیل درخواست زودتر، حتی در صورت داشتن شرایط یکسان با سایر متقاضیان، شانس بیشتری برای بررسی و تایید دارد.
جمع بندی
پیش از اقدام برای هرکدام از این مسیرها، بررسی اعتبار مدرک دانشگاه روزانه در دانشگاه مقصد هم توصیه می شود، چون همه ی دانشگاه ها از نظر نوع دوره یکسان نیستند. تصمیم درست، همیشه با اطلاعات کامل از هر دو گزینه گرفته می شود، نه با شنیده ها.