در ادامه می خوانید
جایگاه علم و صنعت در میان دانشگاه های کامپیوتر
در فهرست غیررسمی دانشگاه هایی که داوطلبان مهندسی کامپیوتر برای انتخاب رشته کنار هم می گذارند، علم و صنعت ایران معمولا رده ای پایین تر از شریف و امیرکبیر اما نزدیک به شهید بهشتی و دانشگاه تهران قرار می گیرد. همین جایگاه است که رتبه لازم برای کارنامه قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه علم و صنعت ایران را از دانشگاه های بالاتر همین فهرست بازتر و از دانشگاه های پایین تر فشرده تر می کند.
کارنامه روزانه و چرایی نبود عدد ثابت هرسال
کارنامه روزانه مهندسی کامپیوتر علم و صنعت ایران هرسال بین مراکز مشاوره مختلف با اعداد کمی متفاوت از هم منتشر می شود، چون هرکدام از روی نمونه کارنامه های در دسترس خودشان برآورد می زنند، نه از یک منبع رسمی و یکسان. سازمان سنجش رتبه دانشگاه به دانشگاه را به صورت عمومی جدول نمی کند و همین خلا باعث می شود داوطلب با چند برآورد نزدیک به هم روبه رو شود، نه یک عدد قطعی.
عوامل موثر بر رتبه قبولی این رشته
رتبه قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه علم و صنعت ایران هرسال به سه چیز حساس است: تعداد کل داوطلبان گروه ریاضی همان سال، ظرفیت پذیرش مصوب دانشگاه، و سهمیه منطقه ای داوطلب. کاهش یا افزایش حتی چند ده نفر در ظرفیت پذیرش، می تواند رتبه لازم را چند صد رتبه جابه جا کند، به همین دلیل مقایسه رتبه دو سال متوالی بدون توجه به تغییر ظرفیت گمراه کننده است.
حداقل درصد لازم و ترکیب دروس تخصصی
حداقل درصد قبولی مهندسی کامپیوتر دانشگاه علم و صنعت ایران از سوی هیچ نهادی به صورت رسمی اعلام نمی شود، اما از الگوی کارنامه های در دسترس مشخص است که درصد ریاضیات و فیزیک وزن بیشتری نسبت به بقیه دروس تخصصی در نتیجه نهایی دارد. داوطلبی که در همین دو درس درصد قابل توجهی بزند، حتی با درصد متوسط در شیمی، شانس بهتری برای رسیدن به رتبه های این دانشگاه دارد.
مقایسه با نوبت دوم همین رشته
کنار دوره روزانه، دانشگاه های دیگر همین رشته را در قالب نوبت دوم هم ارائه می دهند که رتبه لازم برایش معمولا بازتر است. داوطلبی که رتبه اش به روزانه علم و صنعت نمی رسد، می تواند رتبه قبولی مهندسی کامپیوتر شبانه در دانشگاه های دیگر را هم در کنار گزینه های خودش بررسی کند، چون فاصله کیفیت آموزشی بین این دو دوره در همین رشته معمولا کم است.
زندگی دانشجویی و موقعیت دانشگاه در تهران
دانشگاه علم و صنعت ایران در منطقه نارمک تهران قرار دارد و برخلاف دانشگاه هایی که در حومه یا شهرهای کوچک تر واقع شده اند، دسترسی آسان به امکانات یک کلان شهر را برای دانشجویانش فراهم می کند. این موقعیت جغرافیایی یکی از دلایلی است که داوطلبان تهرانی و حتی داوطلبان شهرهای نزدیک، این دانشگاه را نسبت به دانشگاه های هم رده در شهرستان ترجیح می دهند، چون نیازی به جابه جایی و اسکان جدید ندارند. همین تقاضای اضافه از سمت داوطلبان تهرانی، یکی از عواملی است که رتبه لازم برای ورود به این دانشگاه را نسبت به برخی دانشگاه های هم سطح در شهرستان، کمی فشرده تر نگه می دارد.
مسیرهای رایج بعد از فارغ التحصیلی
فارغ التحصیلان مهندسی کامپیوتر این دانشگاه، مثل بیشتر دانشگاه های مهندسی سطح بالای کشور، معمولا یکی از سه مسیر را دنبال می کنند: ورود مستقیم به بازار کار نرم افزار و شرکت های دانش بنیان، ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد همان دانشگاه یا دانشگاه های دیگر، یا آماده شدن برای آزمون های پذیرش دانشگاه های خارج از کشور. سابقه علمی و اعتبار نسبی این دانشگاه در میان کارفرمایان حوزه فناوری اطلاعات، یکی از دلایلی است که رقابت برای رتبه های قبولی اش هرسال ادامه دارد، حتی وقتی دانشگاه های تازه تاسیس تر با امکانات به روزتر هم وارد میدان می شوند.
جمع بندی و مسیر تصمیم گیری
برای کسی که علم و صنعت ایران را در اولویت انتخاب رشته کامپیوترش دارد، بهتر است به جای تکیه بر یک عدد از یک منبع، چند برآورد مختلف را کنار هم بگذارد و روند چند ساله رتبه را هم در نظر بگیرد، چون تغییرات ظرفیت و تعداد داوطلبان هرسال می تواند این عدد را جابه جا کند.