رشته تجربی هر سال بیشترین تعداد داوطلب کنکور را دارد، و همین رقابت فشرده باعث می شود حتی یک درصد جابه جایی در زیست یا شیمی، رتبه را چند هزار نفر تغییر بدهد. مشکل اصلی خیلی از داوطلبان تجربی این نیست که وقت کم می گذارند، بلکه این است که وقتشان را نامتوازن بین درس های حفظی و محاسباتی تقسیم می کنند. برنامه ریزی کنکور تجربی باید از همین نامتوازنی شروع شود، نه از افزایش صرف ساعت مطالعه. همین یک درصد جابه جایی در آزمون سراسری، بین چند هزار داوطلب هم رتبه، مرز قبولی و عدم قبولی در رشته دلخواه را رقم می زند.
در ادامه می خوانید
نحوه مطالعه دروس تجربی کنکور
نحوه مطالعه دروس تجربی کنکور باید زیست شناسی را به عنوان درس با بیشترین سهم در نظر بگیرد، چون هم حجمش از همه درس ها بیشتر است و هم رقابت روی آن سنگین تر است. اما این به معنای نادیده گرفتن ریاضی و فیزیک نیست، چون این دو درس با تمرین مداوم جواب می دهند، نه با خواندن یک باره. بهترین ترکیب هفتگی، هر روز کمی زیست برای حفظ نکردن یک باره حجم زیاد، همراه با جلسات ثابت برای حل تست ریاضی و فیزیک است، نه تمرکز کامل روی یک درس در هر روز. برای مثال، خواندن یک باره پنج فصل زیست در یک هفته، حتی با دقت بالا، بعد از دو هفته بیشتر جزئیاتش فراموش می شود، در حالی که همان حجم اگر در پنج هفته و هر بار یک فصل خوانده شود، پایدارتر در ذهن باقی می ماند.
برنامه درسی رشته تجربی 1406
برنامه درسی رشته تجربی 1406 باید سهم شیمی را هم به اندازه زیست جدی بگیرد، چون شیمی ترکیبی از حفظیات و محاسبه است و خیلی از داوطلبان دقیقا به همین دلیل از آن غافل می شوند. فصل هایی مثل استوکیومتری و تعادل نیاز به تمرین روزانه دارند، در حالی که فصل هایی مثل شیمی آلی بیشتر به مرور مفهومی نیاز دارد. تقسیم شیمی به این دو نوع فصل، و اختصاص روش مطالعه جداگانه به هرکدام، از خواندن یکسان همه فصل ها با یک روش، نتیجه بهتری می دهد. دسته بندی فصل های شیمی به این دو نوع، از همان ابتدای سال، به داوطلب کمک می کند بداند برای هر فصل باید منتظر نتیجه فوری باشد یا نتیجه تدریجی و دیرتر.
روش مطالعه دروس تجربی
روش مطالعه دروس تجربی برای فیزیک، بیشتر از هر درس دیگری به حل مساله نیاز دارد، نه خواندن فرمول. داوطلبی که فقط فرمول ها را حفظ می کند ولی روزی ده مساله حل نمی کند، در کنکور با سوالاتی روبه رو می شود که فرمول ساده در آن ها کاربرد مستقیم ندارد. اختصاص یک بلوک ثابت روزانه، حتی فقط چهل و پنج دقیقه، فقط برای حل مساله فیزیک، بعد از دو تا سه ماه تفاوت محسوسی در سرعت حل مساله ایجاد می کند. همین قاعده برای ریاضی تجربی هم صادق است، چون بخش زیادی از سوالات آن ترکیبی از دو یا سه مبحث است، نه یک مبحث ساده و مجزا که با حفظ یک فرمول حل شود.
رقابت بالای رشته تجربی و تاثیر سوابق تحصیلی
در رشته تجربی هم مثل ریاضی و انسانی، شصت درصد از نمره کل کنکور از سوابق تحصیلی است، اما چون رقابت در این رشته از همه فشرده تر است، همین درصد اهمیت بیشتری پیدا می کند. یک نمره متوسط در امتحان نهایی زیست یا شیمی، در رشته ای با این حجم داوطلب، می تواند فاصله چند هزار رتبه ای ایجاد کند. به همین دلیل، داوطلب تجربی نباید امتحان نهایی را جدا از برنامه اصلی کنکورش ببیند، بلکه بخشی از همان ساعت مطالعه روزانه کنکور باید مستقیم به تثبیت همین درس ها اختصاص یابد.
جمع بندی
برنامه ریزی موفق برای رشته تجربی، حاصل تعادل بین حجم زیست، محاسبات شیمی و فیزیک، و اهمیت روزافزون سوابق تحصیلی است. داوطلبی که این تعادل را زودتر پیدا کند، نه فقط در تست زنی، بلکه در زیرگروه های رشته تجربی کنکور هم دید روشن تری برای انتخاب رشته آینده خواهد داشت. رعایت همین اصول در طول سال، کار جمع بندی کنکور تجربی در ماه های پایانی را به جای یک دوره فشرده و استرس زا، به یک مرور طبیعی تبدیل می کند.