شنیدن نام زیست شناسی جانوری، در ذهن بیشتر داوطلبان بلافاصله به دامپزشکی یا دامپروری وصل می شود. اما انتخاب رشته زیست شناسی جانوری یک رشته ی کاملاً مستقل و پژوهشی در حوزه ی علوم پایه است، با مسیر شغلی و درسی متفاوت از دامپزشکی؛ دانشجوی این رشته بیشتر عمرش را در آزمایشگاه و پشت میکروسکوپ می گذراند، نه در مطب یا درمانگاه حیوانات.
در ادامه می خوانید
چرا این رشته با دامپزشکی اشتباه گرفته می شود
دلیل اصلی این اشتباه، شباهت اسمی و ارتباط هر دو با دنیای جانوران است، اما هدف این دو رشته کاملاً فرق دارد. دامپزشکی رشته ای بالینی و درمانی است که فارغ التحصیلش مستقیماً با معالجه ی حیوانات سروکار دارد، در حالی که زیست شناسی جانوری رشته ای پژوهشی است که بیشتر به فهم ساختار، عملکرد و رفتار موجودات زنده می پردازد، نه درمان آن ها.
گرایش های زیست شناسی جانوری
گرایش های زیست شناسی جانوری شامل بخش هایی مثل فیزیولوژی جانوری، بافت شناسی و رفتارشناسی می شود که معمولاً از مقطع کارشناسی ارشد به بعد مشخص تر تفکیک می شوند؛ در کارشناسی، دانشجو بیشتر با پایه های عمومی زیست شناسی جانوری آشنا می شود، از سلول و ژنتیک گرفته تا تنوع جانوری و فیزیولوژی مقدماتی، و هنوز وارد یک گرایش خاص نمی شود.
محیط درسی و پژوهشی این رشته
بخش زیادی از واحدهای این رشته به صورت عملی و آزمایشگاهی برگزار می شود، از کار با میکروسکوپ و بافت شناسی گرفته تا آزمایش های فیزیولوژیک ساده. دانشجویی که از کار دقیق و صبورانه در آزمایشگاه خوشش نمی آید، ممکن است بخش زیادی از واحدهای این رشته را خسته کننده ببیند، چون این رشته بیشتر به کار پژوهشی متکی است تا فعالیت میدانی گسترده.
ظرفیت دانشگاه های زیست شناسی جانوری
ظرفیت دانشگاه های زیست شناسی جانوری در مقایسه با رشته های پزشکی و مهندسی به مراتب کمتر است، اما خبر خوب این است که خیلی از دانشگاه های همین رشته حتی با قبولی با رتبه 100000 کنکور هم در دسترس است، به شرطی که اولویت ها درست چیده شود. بررسی دقیق دانشگاه های ارائه دهنده، امکانات آزمایشگاهی شان، و حتی وضعیت پژوهشی اساتید همان دانشکده، پیش از چیدن اولویت ضروری است.
تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی مورد نیاز
کیفیت آموزش در این رشته تا حد زیادی به تجهیزات آزمایشگاهی دانشکده وابسته است؛ میکروسکوپ های به روز، دسترسی به نمونه های زیستی متنوع، و فضای کافی برای کار گروهی در آزمایشگاه، همگی روی تجربه ی واقعی دانشجو در طول تحصیل اثر می گذارند. دانشگاهی که این امکانات را به صورت محدود در اختیار دانشجویان قرار می دهد، حتی با وجود اساتید خوب، نمی تواند تجربه ی عملی کاملی ارائه دهد. به همین دلیل، پیش از انتخاب نهایی، پرسیدن درباره ی وضعیت آزمایشگاه های دانشکده از دانشجویان فعلی، اطلاعات به مراتب دقیق تری از سایت رسمی دانشگاه به داوطلب می دهد.
مسیر ادامه تحصیل و بازار کار
بیشتر فارغ التحصیلان این رشته برای فعالیت جدی در حوزه ی تخصصی خودشان، مسیر تحصیل تا مقطع کارشناسی ارشد و حتی دکتری را ادامه می دهند، چون فرصت های پژوهشی جدی معمولاً در همین مقاطع بالاتر باز می شود. کسی که فقط تا مقطع کارشناسی پیش می رود، ممکن است گزینه های شغلی محدودتری نسبت به کسی داشته باشد که مسیر تحصیلی اش را تا مقاطع بالاتر ادامه داده.
در یک نگاه کلی
این رشته بیشتر برای کسی جواب می دهد که به پژوهش و کار آزمایشگاهی علاقه ی واقعی دارد، نه فقط علاقه به حیوانات؛ اگر این علاقه واقعی نباشد، سال های تحصیل می تواند خسته کننده از آب دربیاید. اگر بین این رشته و مسیرهای نزدیک به آن مثل انتخاب رشته زیست شناسی دریا یا انتخاب رشته زیست شناسی گیاهی مردد هستید، بهتر است تفاوت گرایش ها را قبل از انتخاب نهایی کنار هم بگذارید.