یک باور غلط رایج درباره ی این رشته وجود دارد: این که فقط برای ورزشکاران حرفه ای مناسب است. واقعیت این است که انتخاب رشته علوم ورزشی بیشتر یک ترکیب از دروس نظری و آزمون عملی است، نه صرفاً میدان تمرین.
در ادامه می خوانید
چه محتوایی در این رشته تدریس می شود
بخش بزرگی از واحدهای درسی علوم ورزشی نظری است: آناتومی بدن انسان، فیزیولوژی ورزش، روانشناسی ورزشی و مدیریت باشگاه ها و رویدادهای ورزشی. کسی که تصور می کند این رشته فقط تمرین بدنی است، معمولاً در ترم های اول با حجم دروس نظری غافلگیر می شود. برای پذیرش هم علاوه بر رتبه ی کنکور، ضریب آزمون عملی تربیت بدنی در نمره ی نهایی داوطلب تاثیر مستقیم دارد، پس آمادگی جسمانی هم باید مثل درس خواندن جدی گرفته شود، نه فرعی و کم اهمیت.
گرایش های علوم ورزشی در مقاطع بالاتر
گرایش های علوم ورزشی از کارشناسی ارشد به بعد شامل مسیرهایی مثل مدیریت ورزشی، آسیب شناسی ورزشی و تربیت بدنی توانبخشی می شود. انتخاب گرایش معمولاً به این بستگی دارد که فارغ التحصیل بیشتر به سمت کار میدانی و مربیگری علاقه دارد یا به سمت کار پژوهشی، اداری و مدیریتی. کسی که در دوران کارشناسی هم به مباحث آسیب دیدگی و توانبخشی علاقه نشان داده، معمولاً انتخاب گرایش راحت تری در مقطع بالاتر خواهد داشت.
ظرفیت دانشگاه ها و مراحل پذیرش
ظرفیت دانشگاه های علوم ورزشی به خاطر وجود بخش عملی در گزینش، معمولاً محدودتر از خیلی از رشته های نظری صرف است؛ چون دانشگاه باید علاوه بر ظرفیت آموزشی، امکانات ورزشی و زمان برگزاری آزمون عملی را هم در نظر بگیرد. برای تصمیم گیری دقیق تر، دانستن رتبه لازم برای قبولی کنکور در هر دانشگاه مورد نظر کمک زیادی می کند، چون رتبه ی قبولی بین دانشگاه های مختلف همین رشته می تواند فاصله ی زیادی داشته باشد.
آمادگی برای آزمون عملی
بخش عملی این رشته معمولاً شامل چند ماده ی استاندارد مثل دو سرعت، پرش، استقامت و مهارت های پایه است که از چند ماه قبل نیاز به تمرین منظم دارد. داوطلبی که فقط روی دروس تئوری کنکور تمرکز کرده و آمادگی جسمانی را به روزهای آخر موکول می کند، معمولاً در همین بخش نمره از دست می دهد. برنامه ریزی هم زمان برای درس و تمرین بدنی، یکی از تفاوت های اصلی آماده شدن برای این رشته با بقیه ی رشته های علوم انسانی و علوم پایه است.
شرایط جسمانی و پزشکی لازم
پیش از آزمون عملی، بیشتر دانشگاه ها از داوطلب مدارک سلامت جسمانی و گاهی تاییدیه ی پزشکی می خواهند تا از توانایی او برای شرکت در آزمون های حرکتی مطمئن شوند. سابقه ی آسیب دیدگی جدی، مشکلات قلبی یا محدودیت های حرکتی می تواند روی نتیجه ی این بخش تاثیر بگذارد، پس داوطلبی که چنین سابقه ای دارد، بهتر است پیش از ثبت نام با پزشک مشورت کند. آمادگی برای آزمون عملی هم نباید فقط به چند هفته ی آخر محدود شود؛ تمرین منظم و تدریجی طی چند ماه، هم نتیجه ی بهتری می دهد و هم خطر آسیب دیدگی در روز آزمون را کاهش می دهد.
تفاوت این رشته با تربیت بدنی سنتی
در گذشته این رشته بیشتر با عنوان تربیت بدنی شناخته می شد، اما محتوای درسی امروز آن بسیار علمی تر و تخصصی تر از تصور رایج قدیمی است. مباحثی مثل بیومکانیک حرکت، تغذیه ی ورزشی و آمار کاربردی در علوم ورزشی هم بخشی از برنامه ی درسی امروز این رشته هستند، نه فقط آموزش حرکات ورزشی. داوطلبی که با تصور قدیمی وارد این رشته می شود، معمولاً از حجم دروس علمی و تحلیلی آن غافلگیر می شود؛ در حالی که کسی که از قبل با این تحول آشنا باشد، انتظار واقع بینانه تری از تحصیل در این رشته خواهد داشت.
جمع بندی
کسی که هم به بدن و فعالیت ورزشی علاقه دارد و هم از خواندن دروس نظری فراری نیست، معمولاً از این رشته رضایت بیشتری می گیرد. اگر هنوز مطمئن نیست این مسیر مناسبش هست یا نه، صحبت با یک مشاور خوب کنکور که با شرایط آزمون عملی هم آشناست، تصمیم گیری را ساده تر می کند.