بخش درک مطلب، با وجود این که فقط چند سوال از کل دفترچه ی زبان را تشکیل می دهد، معمولاً بیشترین زمان را از داوطلب می گیرد. دلیل اصلی این است که خیلی از داوطلبان روش مطالعه درک مطلب زبان کنکور را از روش خواندن یک متن عادی جدا نکرده اند.
در ادامه می خوانید
چرا درک مطلب با بقیه ی بخش های زبان فرق دارد
در بخش هایی مثل لغت یا گرامر، دانستن یا ندانستن پاسخ معمولاً روشن است. در درک مطلب اما داوطلب باید همزمان متن را بفهمد، سوال را درست تحلیل کند، و بین چند گزینه ی نزدیک به هم تصمیم بگیرد، و همین ترکیب باعث می شود زمان زیادی از دست برود.
برای همین تمرین درک مطلب را نباید فقط با حل تعداد بیشتر پاسخ داد، بلکه باید روی نظم پاسخ دهی هم کار کرد.
این بار شناختی اضافه، دلیل اصلی است که خیلی از داوطلبان با وجود دانستن اکثر لغات متن، باز هم برای پاسخ درست به سوالات دچار تردید می شوند.
تست زنی passage زبان کنکور به چه ترتیبی انجام شود
در اکثر آزمون های استاندارد، تست زنی passage زبان کنکور با خواندن سریع خطوط اول و آخر هر بند شروع می شود، نه خواندن کلمه به کلمه ی کل متن. این خواندن سریع، تصویری کلی از موضوع و ساختار پاراگراف ها می دهد که برای پاسخ به اغلب سوالات کافی است.
بعد از این مرحله، داوطلب باید مستقیم سراغ سوالات برود و فقط برای سوالاتی که به جزئیات دقیق نیاز دارند، به همان بخش خاص از متن برگردد، نه کل پاراگراف را دوباره بخواند.
تکنیک پاسخ به سوالات درک مطلب
یکی از موثرترین بخش های تکنیک پاسخ به سوالات درک مطلب، شناسایی نوع سوال پیش از جست وجوی پاسخ است. سوالات مربوط به معنای یک کلمه در متن، سوالات مربوط به ایده ی اصلی، و سوالاتی که به یک جزئیات خاص اشاره دارند، هرکدام استراتژی جست وجوی متفاوتی نیاز دارند.
داوطلبی که این تفکیک را انجام ندهد، برای هر سوال دوباره از ابتدای متن شروع می کند، و همین رفتار بیشترین اتلاف وقت را در این بخش ایجاد می کند.
اشتباهاتی که وقت داوطلب را در این بخش هدر می دهند
یکی از رایج ترین اشتباهات، خواندن کامل متن پیش از نگاه کردن به سوالات است. این روش، برخلاف تصور، معمولاً باعث می شود داوطلب جزئیاتی را به خاطر بسپارد که اصلاً پرسیده نمی شوند و وقت زیادی برای آن ها تلف شود.
اشتباه دیگر، ترجمه ی ذهنی هر جمله به فارسی پیش از فهمیدن آن است. این عادت سرعت خواندن را به شدت پایین می آورد و باعث می شود داوطلب حتی برای متن های نسبتاً ساده هم وقت کم بیاورد. همچنین تمرین بدون محدودیت زمانی، تصویر واقعی از عملکرد داوطلب در جلسه ی آزمون نمی دهد؛ شبیه سازی فشار زمانی واقعی، حتی در تمرین های خانگی، بخشی جدایی ناپذیر از آماده شدن برای این بخش است.
انتخاب منبع مناسب برای تمرین
منبعی که برای تمرین انتخاب می شود، بهتر است سطح دشواری نزدیک به دفترچه ی کنکور داشته باشد، نه متن های ساده تر کتاب درسی و نه متن های پیچیده ی آزمون های زبان بین المللی که سبک سوالاتشان متفاوت است.
تمرین با متن هایی که پاسخ تشریحی و دلیل رد سایر گزینه ها را هم توضیح می دهند، نسبت به منابعی که فقط پاسخ نهایی را می دهند، یادگیری عمیق تری ایجاد می کند، چون داوطلب می فهمد چرا یک گزینه ی دیگر غلط بوده، نه فقط کدام گزینه درست بوده است.
مطالعه ریدینگ زبان کنکور در برنامه ی روزانه
مطالعه ریدینگ زبان کنکور بهتر است جدا از مرور لغت و گرامر، در جلسات کوتاه اما منظم انجام شود، نه فقط شب امتحان یا نزدیک آزمون آزمایشی. خواندن منظم متن های کوتاه انگلیسی، حتی خارج از تست های کنکوری، سرعت درک را در طول زمان بالا می برد.
جمع بندی
درک مطلب زبان با تمرین هدفمند و منظم بهتر از تمرین فشرده و ناگهانی نتیجه می دهد. ترکیب این روش با برنامه ریزی برای درس خواندن کل درس زبان، به جای جداسازی آن از بقیه ی مباحث، نتیجه ی پایدارتری در کنکور می دهد.