معدل کل دیپلم دانش آموزان دوازدهمی از جمع نمرات دروس مختلف با ضرایب متفاوت ساخته می شود، و همین تفاوت ضرایب است که تعیین می کند کدام درس باید در اولویت مطالعه قرار بگیرد. ضریب زبان خارجی امتحان نهایی یکی از سوال هایی است که هر سال از سوی داوطلبان رشته های مختلف پرسیده می شود، چون زبان بر خلاف دروس تخصصی، در هر سه رشته ریاضی فیزیک، علوم تجربی و ادبیات و علوم انسانی تدریس می شود.
در ادامه می خوانید
جایگاه زبان خارجی در جدول ضرایب
دروس امتحان نهایی دوازدهم به طور کلی به دو دسته عمومی و تخصصی تقسیم می شوند. دروس تخصصی رشته، مثل زیست شناسی برای علوم تجربی یا حسابان برای ریاضی فیزیک، معمولا ضریب بالاتری می گیرند چون مستقیم با رشته دانشگاهی آینده داوطلب مرتبط اند. زبان خارجی در گروه دروس عمومی قرار دارد، پس انتظار می رود ضریب آن نسبت به دروس تخصصی همان رشته پایین تر باشد. برای اطلاع از عدد دقیق و به روز هر سال، مراجعه به جدول رسمی همان سال تحصیلی ضروری است، چون این اعداد گاهی از یک سال به سال دیگر تغییر می کند و اتکا به اطلاعات قدیمی می تواند برنامه ریزی را به اشتباه بیندازد.
میزان تاثیر زبان در معدل نهایی
میزان تاثیر زبان در معدل نهایی به این بستگی دارد که مجموع ضرایب همه دروس دیپلم چقدر باشد؛ هرچه این مجموع بزرگ تر باشد، سهم هر درس با ضریب پایین تر در نتیجه نهایی کوچک تر می شود. با این حال نباید زبان را کم اهمیت دانست، چون نمره پایین در آن هم مثل هر درس دیگر روی معدل کل اثر می گذارد و این معدل بخشی از سوابق تحصیلی داوطلب کنکور محسوب می شود. دانش آموزی که در دروس تخصصی رشته اش با افت نمره مواجه شده، گاهی می تواند بخشی از این افت را با نمره خوب در دروس عمومی مثل زبان جبران کند، به شرطی که برنامه مطالعه اش را به موقع تنظیم کرده باشد.
ضریب درس زبان انگلیسی دوازدهم در رشته های مختلف
ضریب درس زبان انگلیسی دوازدهم در رشته های ریاضی فیزیک، علوم تجربی و ادبیات و علوم انسانی معمولا الگوی نسبتا مشابهی دارد، چون کتاب و محتوای درسی زبان در هر سه رشته یکسان است. تفاوت اصلی بین رشته ها را باید در ضریب دروس تخصصی جست وجو کرد، نه در دروس عمومی مشترک. با این حال هر داوطلب باید پیش از برنامه ریزی نهایی اش، جدول ضرایب رشته خودش را به طور دقیق در دسترس داشته باشد تا زمان مطالعه را منطقی تقسیم کند. مقایسه این عدد با ضریب زیست شناسی امتحان نهایی در رشته تجربی نشان می دهد چرا دانش آموزان تجربی معمولا زمان بیشتری را برای زیست کنار می گذارند تا زبان، و همین منطق را می شود برای هر رشته دیگری هم تکرار کرد.
اشتباه رایج در برنامه ریزی برای زبان
یک اشتباه رایج بین داوطلبان، نادیده گرفتن تقریبا کامل درس زبان به بهانه ضریب پایین آن است. این تصمیم می تواند نتیجه معکوس بدهد، چون نمره پایین در هر درسی، صرف نظر از ضریب، همیشه معدل کل را تا حدی پایین می کشد و جبران آن در دروس دیگر همیشه ساده نیست. اشتباه رایج دیگر درست برعکس همین است: صرف زمان بیش از حد روی زبان به این امید که نمره کامل بگیرد، در حالی که همان ساعت ها اگر صرف درس تخصصی با ضریب بالاتر شود، تاثیر محسوس تری روی معدل کل خواهد داشت. تعادل بین این دو افراط، همان چیزی است که یک برنامه مطالعه واقع بین باید به آن برسد. برای درک بهتر این مکانیزم، کافی است به تعریف معدل وزنی فکر کرد: نمره هر درس در ضریب همان درس ضرب می شود، همه این حاصلضرب ها با هم جمع می شوند، و در نهایت این مجموع بر جمع کل ضرایب تقسیم می شود. در چنین ساختاری، درسی با ضریب پایین تر مثل زبان، حتی با کمی نوسان نمره، تاثیر کوچک تری روی عدد نهایی می گذارد نسبت به درسی که ضریب بالاتری دارد، اما این تاثیر هیچ وقت به طور کامل صفر نمی شود.
جمع بندی
نمره زبان خارجی امتحان نهایی بخشی از پازل بزرگ تر معدل کل دیپلم است، نه یک عدد جدا و بی ربط از بقیه دروس. برنامه ریزی درست برای این درس، در کنار روش خواندن زبان انگلیسی نهایی، به دانش آموز کمک می کند بدون صرف زمان اضافی روی مبحثی که ضریب پایین تری دارد، نمره قابل قبولی از آن بگیرد و تمرکز اصلی اش را روی دروس تخصصی رشته اش نگه دارد. در نهایت، شناخت درست جدول ضرایب همان چیزی است که برنامه ریزی واقع بینانه را از حدس و گمان جدا می کند و به هر داوطلب اجازه می دهد زمان محدودش را با منطق تقسیم کند، نه با احساس.