گسسته معمولا با یک ترس اولیه شروع می شود، چون اسمش برای خیلی از دانش آموزان ناآشناست؛ اما با باز کردن کتاب، مشخص می شود حجمش از خیلی فصل های دیگر ریاضی کمتر است. روش مطالعه گسسته امتحان نهایی دقیقا از همین نکته استفاده می کند: حجم کم، بازده بالا.
در ادامه می خوانید
چرا گسسته فرصت طلایی امتحان نهایی است
بخش زیادی از گسسته دوازدهم حول چند مبحث ثابت می چرخد؛ گراف، احتمال شمارشی و روابط بازگشتی. چون تعداد الگوهای سوال محدود است، با حل تعداد کافی تست از هر الگو، تقریبا تمام حالت های ممکن امتحان نهایی از قبل پوشش داده می شود. همین ویژگی باعث می شود گسسته، برخلاف ظاهر عجیبش، یکی از قابل پیش بینی ترین فصل های امتحان نهایی باشد.
رسیدن به نمره 20 ریاضیات گسسته
نمره 20 ریاضیات گسسته با سه کار به دست می آید: اول، حل کامل مثال های کتاب درسی بدون رد شدن از رویشان؛ دوم، تمرین روی سوالات ترکیبی که دو مبحث را با هم می آورند؛ سوم، مرور خطاهای رایج مثل اشتباه در شمارش حالت ها که بخش زیادی از افت نمره از همین جا اتفاق می افتد. تسلط روی جدول های شمارش و اصل ضرب، پایه اصلی هر سه کار است.
گراف و روابط بازگشتی را چطور جمع کرد
مبحث گراف با یک دفتر جداگانه برای انواع گراف ها (ساده، کامل، دوبخشی) بهتر جا می افتد؛ کافی است هر نوع با یک مثال کوچک کنار اسمش نوشته شود. در روابط بازگشتی هم، تمرین روی نوشتن رابطه از روی چند جمله اول دنباله، مهارتی است که با تکرار زیاد به دست می آید، نه با حفظ فرمول تنها. یک روش کمکی، رسم چند جمله اول هر دنباله روی کاغذ و علامت گذاری تفاوت جمله های پی در پی است؛ همین کار ساده، الگوی بازگشتی را بیشتر وقت ها زودتر از محاسبه مستقیم نشان می دهد.
احتمال شمارشی را چگونه بدون اشتباه حل کرد
احتمال شمارشی جایی است که خیلی از داوطلبان با وجود دانستن فرمول ها، باز هم جواب غلط می دهند، چون تشخیص نمی دهند مسئله ترتیب را مهم می داند یا نه. قبل از هر محاسبه، باید از خود پرسیده شود که آیا جابه جایی عناصر یک حالت تازه می سازد یا نه؛ همین یک سوال ساده، مرز بین استفاده از ترتیب و ترکیب را روشن می کند. تمرین روی مسئله های کلامی متنوع، نه فقط مسئله های عددی خشک، باعث می شود این تشخیص به یک عادت ذهنی تبدیل شود، نه یک محاسبه آزمون و خطایی.
چرا نباید گسسته را به روزهای آخر موکول کرد
چون حجم گسسته کم است، وسوسه ای وجود دارد که کل خواندنش به همان چند روز پایانی موکول شود. این تصمیم پرریسک است، چون اگر همان روزها با فشار جمع بندی بقیه دروس تداخل پیدا کند، گسسته دوباره به حاشیه رانده می شود و نمره ای که می توانست تضمینی باشد، از دست می رود. بهتر است حتی در شلوغ ترین هفته های سال، یک بازه ثابت و کوتاه، مثلا دو جلسه در هفته، فقط به گسسته اختصاص یابد؛ همین تداوم کم حجم، در جمع بندی نهایی وقت بسیار کمتری می خواهد و ریسک عقب افتادن را از بین می برد.
جمع بندی گسسته دوازدهم در هفته آخر
جمع بندی گسسته دوازدهم نباید بیشتر از دو یا سه روز طول بکشد، چون حجم کم است. یک دور تست های امتحان نهایی سال های قبل زده شود، فرمول های گراف و بازگشتی روی یک برگه خلاصه شوند، و همین الگو در روش درس خواندن برای امتحان نهایی بقیه دروس هم به کار گرفته شود. نزدیک زمان برگزاری امتحانات نهایی، تمرکز باید فقط روی همین خلاصه ها باشد، نه شروع دوباره از کتاب.
جمع بندی
گسسته با کمترین زمان، بیشترین بازگشت نمره را در امتحان نهایی می دهد؛ فقط کافی است جدی گرفته شود، نه به تعویق افتاده. نگاهی هم به بودجه بندی ریاضیات گسسته لازم است تا مشخص شود دقیقا از کدام بخش ها بیشترین سوال طرح می شود و وقت بر همان اساس تقسیم شود.