در بین رشته های پیراپزشکی گروه تجربی، رادیولوژی معمولا رتبه ای پایین تر از پزشکی و دندانپزشکی می خواهد اما بالاتر از بسیاری رشته های دیگر همین گروه قرار می گیرد. نقشی که تصویربرداری پزشکی با دستگاه های سی تی اسکن و ام آر آی و رادیوگرافی برای بیمارستان ها دارد، این رشته را از نظر تقاضای داوطلبان همیشه در سطح بالایی نگه داشته است. رتبه دقیق قبولی اما بسته به شهر دانشگاه و سهمیه منطقه هر داوطلب تفاوت زیادی دارد.
در ادامه می خوانید
خلاصه رتبه و درصد قبولی در یک نگاه
| سهمیه یا مورد | رتبه یا مقدار | توضیح |
|---|---|---|
| منطقه یک شهید بهشتی تهران | 3196 | رادیولوژی کف بازه منطقه یک |
| منطقه یک اراک | 7943 | رادیولوژی سقف بازه منطقه یک |
| منطقه دو علوم پزشکی تهران | 4577 | رادیولوژی کف بازه منطقه دو |
| منطقه دو اراک | 7690 | رادیولوژی سقف بازه منطقه دو |
| منطقه سه بابل | 4112 | رادیولوژی کف بازه منطقه سه |
| منطقه سه یاسوج | 7595 | رادیولوژی سقف بازه منطقه سه |
اعداد این جدول از متن همین مقاله استخراج شده اند.
عدد دقیق رتبه در سه منطقه کشور
بر اساس آخرین کارنامه های موجود، رتبه لازم رادیولوژی 1406 در سهمیه منطقه یک بین 3196 در دانشگاه شهید بهشتی تهران تا 7943 در دانشگاه اراک در نوسان بوده است. در سهمیه منطقه دو همین بازه از 4577 در دانشگاه علوم پزشکی تهران تا 7690 در اراک کشیده شده، و سهمیه منطقه سه هم از 4112 در دانشگاه بابل تا 7595 در دانشگاه یاسوج را در بر می گیرد. این سه بازه نشان می دهد کارنامه قبولی رادیولوژی در شهرهای مختلف، رقم های کاملا متفاوتی ثبت کرده است.
چرا فاصله رتبه ای بین شهرها این قدر زیاد است
دانشگاه شهید بهشتی تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران، به خاطر بیمارستان های بزرگ و امکانات آموزشی پایتخت، همیشه پایین ترین رتبه پذیرش را در میان دانشگاه های ارائه دهنده رادیولوژی دارند. در مقابل دانشگاه هایی مثل اراک یا یاسوج، با وجود کیفیت آموزشی قابل قبول، رتبه های بالاتری را می پذیرند چون تعداد داوطلبانی که این شهرها را در اولویت اول انتخاب رشته خود می گذارند کمتر است. همین الگو در بسیاری رشته های پیراپزشکی دیگر هم دیده می شود، از جمله در کارنامه قبولی علوم آزمایشگاهی 1405 که آن هم بین دانشگاه های بزرگ و کوچک تر فاصله رتبه ای محسوسی دارد.
درصد دروس در کارنامه قبولی ها
بررسی کارنامه های موجود نشان می دهد درصدهای لازم رادیولوژی کنکور در چهار درس اصلی بازه مشخصی دارد. درصد زبان انگلیسی از 4 تا 30 در کمترین حالت و تا 54 تا 88 در بالاترین حالت دیده شده است. زیست شناسی بین 13 تا 30 درصد در کف و 56 تا 58 درصد در سقف قرار گرفته، فیزیک از 2 تا 22 درصد تا 38 تا 56 درصد نوسان داشته و شیمی هم بین 9 تا 19 درصد تا 46 تا 58 درصد ثبت شده است. این ارقام نشان می دهد قبولی در رادیولوژی به یک درس قوی وابسته نیست، بلکه به مجموع متعادلی از چهار درس نیاز دارد.
مقایسه با رشته های نزدیک پیراپزشکی
رتبه قبولی رادیولوژی تجربی در کنار رشته هایی مثل علوم آزمایشگاهی و شنوایی سنجی، یکی از گزینه های رایج داوطلبانی است که به تصویربرداری و تشخیص پزشکی علاقه دارند. تفاوت اصلی این رشته ها معمولا در ظرفیت پذیرش و تعداد دانشگاه های ارائه دهنده است. رادیولوژی نسبت به بعضی رشته های کوچک تر پیراپزشکی در دانشگاه های بیشتری ارائه می شود، به همین دلیل هم رتبه های پذیرفته شده در آن بازه گسترده تری دارد.
محیط کاری و مسیر شغلی فارغ التحصیلان
فارغ التحصیل رادیولوژی معمولا در بخش تصویربرداری بیمارستان ها، درمانگاه های تخصصی یا مراکز تصویربرداری خصوصی مشغول به کار می شود و مسئولیت اصلی اش، گرفتن تصاویر دقیق از بدن بیمار با دستگاه های سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی و رادیوگرافی ساده است. رعایت اصول ایمنی در برابر اشعه، هم برای خود فرد و هم برای بیمار، بخش مهمی از آموزش این رشته را تشکیل می دهد و در کارآموزی دوران تحصیل هم جایگاه ویژه ای دارد. بعضی فارغ التحصیلان پس از چند سال کار، به سمت گرایش های تخصصی تری مثل تصویربرداری پیشرفته یا مدیریت بخش حرکت می کنند و همین تنوع مسیر، رادیولوژی را از نظر چشم انداز شغلی رشته جذابی نگه داشته است.
سهمیه های خاص و ظرفیت مازاد
در کنار سه سهمیه اصلی منطقه، بخشی از صندلی های رادیولوژی هر دانشگاه به سهمیه های ایثارگری و ظرفیت مازاد اختصاص دارد که آیین نامه پذیرش جداگانه ای دارند و رتبه لازم برای آن ها معمولا با رتبه سهمیه های عادی قابل مقایسه مستقیم نیست. داوطلبی که مشمول این سهمیه هاست، بهتر است در کنار رتبه کشوری خودش، شرایط مصوب همان سال را هم از منابع رسمی دانشگاه محل تحصیل بررسی کند، چون سقف ظرفیت این سهمیه ها گاهی از سالی به سال دیگر تغییر می کند.
نکته ای برای انتخاب رشته
داوطلبی که رتبه اش نزدیک به این بازه هاست، بهتر است به جای تکیه بر عدد یک سال خاص، چند سال اخیر کارنامه های هر دانشگاه را کنار هم بگذارد و نوسان سالانه را هم در نظر بگیرد. انتخاب چند دانشگاه هم سطح در کنار هم، به جای امید بستن به یک شهر ثابت، ریسک انتخاب رشته را برای این داوطلبان کاهش می دهد.