رشته شیمی کاربردی؛ ظرفیت پذیرش

نام شیمی کاربردی گاهی با شیمی محض اشتباه گرفته می شود، در حالی که این دو رشته از نظر جهت گیری آموزشی تفاوت روشنی با هم دارند.

این شباهت اسمی، هرسال باعث می شود برخی داوطلبان بدون بررسی دقیق سرفصل دروس، یکی را به جای دیگری در انتخاب رشته ثبت کنند و بعد از شروع ترم متوجه تفاوت واقعی آن شوند.

شناخت درست این تفاوت، پیش از انتخاب رشته، از یک تصمیم اشتباه که فقط چند ترم بعد مشخص می شود جلوگیری می کند.

تفاوت رشته شیمی کاربردی با شیمی محض

رشته شیمی کاربردی برخلاف انتخاب رشته شیمی محض که بیشتر بر مفاهیم نظری و پژوهش بنیادی تمرکز دارد، به کاربرد صنعتی و تولیدی شیمی نزدیک تر است. دانشجوی این رشته بیشتر با فرآیندهای تولید، کنترل کیفیت و آزمایشگاه های صنعتی سروکار دارد.

به همین دلیل حجم واحدهای عملی و کارگاهی این رشته، نسبت به شیمی محض معمولاً بیشتر است و بخشی از دروس آن هم به استانداردهای صنعتی اختصاص دارد.

دانشجویانی که از ابتدا علاقه به کار در صنعت دارند، معمولاً از همین تفاوت جهت گیری آموزشی سود بیشتری می برند تا کسانی که هدف اصلی شان ادامه تحصیل در مسیر پژوهش محض است.

برخی دانشگاه ها هم آزمایشگاه های مشترک بین این دو رشته دارند، اما تمرکز پروژه های پایانی دانشجویان همچنان بر اساس جهت گیری هرکدام متفاوت تعریف می شود.

دروس و مهارت های رشته شیمی کاربردی

دروس این رشته ترکیبی از شیمی تجزیه، شیمی صنعتی و آشنایی با تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته است. مهارت کار دقیق و مستند در آزمایشگاه، برای این رشته حتی مهم تر از حفظ فرمول های نظری است.

این ویژگی باعث می شود فارغ التحصیل آن، برخلاف بسیاری از رشته های نظری تر، معمولاً آمادگی عملی بیشتری برای ورود مستقیم به محیط کار صنعتی داشته باشد.

آشنایی با ایمنی آزمایشگاهی و استانداردهای صنعتی هم بخش مهمی از آموزش این رشته است، چون بسیاری از فارغ التحصیلان آن مستقیماً وارد محیط های تولیدی می شوند.

توانایی کار با دستگاه های تحلیل دقیق، مثل دستگاه های طیف سنجی، هم بخشی از مهارت های عملی مورد انتظار این رشته است.

ظرفیت پذیرش و دانشگاه های رشته شیمی کاربردی

ظرفیت پذیرش رشته شیمی کاربردی در دانشگاه های مختلف متفاوت است و معمولاً به اندازه رشته های مهندسی پرمتقاضی رقابتی نیست. دانشگاه های رشته شیمی کاربردی هم دانشگاه های دولتی بزرگ را شامل می شود و هم برخی دانشگاه های صنعتی که آزمایشگاه های تخصصی تری دارند.

در کنار آن، داوطلبانی که به حوزه های نزدیک تر مهندسی علاقه دارند، گاهی رشته مهندسی شیمی را هم به عنوان گزینه جایگزین بررسی می کنند.

برخی دانشگاه های صنعتی، امکانات آزمایشگاهی به روزتری نسبت به دانشگاه های جامع دارند، که می تواند برای داوطلبان علاقه مند به کار عملی، معیار مهمی در انتخاب دانشگاه باشد.

مقایسه امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی چند دانشگاه مختلف، پیش از ثبت نهایی در انتخاب رشته، می تواند تصمیم داوطلب را دقیق تر کند.

چه کسانی برای این رشته مناسب اند

علاقه به کار آزمایشگاهی مستمر، دقت در ثبت داده ها و پیگیری فرآیندهای صنعتی، از ویژگی های مناسب برای این رشته است. کسی که ترجیح می دهد بیشتر وقتش را با مفاهیم نظری و کمتر با کار آزمایشگاهی روزانه بگذراند، شاید شیمی محض گزینه نزدیک تری برایش باشد.

توانایی کار تیمی در پروژه های کارگاهی هم اهمیت دارد، چون بخش زیادی از واحدهای عملی این رشته به صورت گروهی برگزار می شود.

جمع بندی

شیمی کاربردی برای داوطلبی مناسب است که به کار آزمایشگاهی و صنعتی بیشتر از پژوهش نظری علاقه دارد. شناخت دقیق تفاوت آن با رشته های مشابه، پیش از انتخاب رشته از اشتباه انتخاب جلوگیری می کند.

داوطلبی که هنوز بین این رشته و شیمی محض مردد است، می تواند با بررسی برنامه کارآموزی و واحدهای عملی هرکدام، تصمیم دقیق تری برای انتخاب رشته بگیرد.