دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر نسبت به بسیاری از دانشگاه های علوم پزشکی کشور جوان تر است و همین موضوع باعث می شود آمار عمومی منتشر شده درباره کارنامه های قبولی آن به اندازه دانشگاه های قدیمی تر گسترده نباشد. با این حال داوطلبانی که دنبال کارنامه قبولی مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر هستند می توانند با نگاه به عوامل موثر بر رتبه این رشته، تصویر واقع بینانه تری از شانس قبولی خود به دست بیاورند، حتی بدون تکیه بر یک رقم قطعی که در منابع رسمی هنوز به صورت شفاف منتشر نشده است.
در ادامه می خوانید
چرا رتبه دقیق این دانشگاه کمتر منتشر می شود
دانشگاه های علوم پزشکی مناطق کمتر برخوردار مثل ایرانشهر معمولا بخش قابل توجهی از ظرفیت خود را از طریق سهمیه های محرومیت و بومی گزینی پر می کنند، نه صرفا سهمیه آزاد کشوری. همین ترکیب سهمیه ای باعث می شود رتبه قبولی مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر در سال های مختلف نوسان بیشتری نسبت به دانشگاه های بزرگ تر داشته باشد و انتشار یک عدد ثابت و قابل استناد برای همه داوطلبان دشوارتر شود. این موضوع به معنی نبود آمار نیست، بلکه نشان می دهد آمار باید همراه با نوع سهمیه خوانده شود.
دانشگاه های هم سطح چه رنجی دارند
در دانشگاه هایی مانند بیرجند و تربت حیدریه که از نظر جمعیت داوطلب و ظرفیت پذیرش وضعیت نسبتا مشابهی با ایرانشهر دارند، رتبه های ثبت شده در کارنامه های اخیر رشته مامایی بین حدود نه هزار و پانصد تا پانزده هزار در سهمیه های منطقه دو و سه بوده است. این بازه می تواند یک نقطه شروع منطقی برای برآورد جایگاه احتمالی داوطلبانی باشد که به دانشگاه ایرانشهر فکر می کنند، هرچند ظرفیت محدودتر این دانشگاه ممکن است رتبه مرزی واقعی را کمی پایین تر یا بالاتر از این بازه قرار دهد.
حداقل درصد قبولی مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر از چه عواملی اثر می گیرد
حداقل درصد قبولی مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر بیش از هر چیز به تعداد داوطلبان بومی منطقه و میزان تمایل داوطلبان غیربومی به مهاجرت تحصیلی به جنوب شرق کشور بستگی دارد. دانشگاه هایی که در مناطق کمتر پرجمعیت قرار دارند، معمولا رقابت پایین تری نسبت به دانشگاه های کلانشهرها دارند، اما این به معنی سهل الوصول بودن رشته نیست، چون تعداد صندلی های مامایی در این دانشگاه ها هم به همان نسبت محدود است.
نقش سهمیه بومی در پذیرش این دانشگاه
بخش بزرگی از ظرفیت دانشگاه های علوم پزشکی مناطق محروم مثل ایرانشهر به داوطلبان بومی همان استان اختصاص می یابد، سهمیه ای که آستانه رتبه ای پایین تری نسبت به سهمیه آزاد کشوری دارد. این موضوع باعث می شود مقایسه مستقیم رتبه یک داوطلب بومی با یک داوطلب غیربومی برای همین دانشگاه گمراه کننده باشد، چون این دو در واقع در دو مسیر پذیرش جداگانه رقابت می کنند و آستانه هرکدام باید جدا از دیگری بررسی شود. داوطلبانی که رتبه سراسری شان به سهمیه های دولتی این منطقه نمی رسد، گاهی گزینه رتبه قبولی مامایی دانشگاه آزاد در شهرهای اطراف را هم به عنوان مسیر جایگزین بررسی می کنند.
تعهد خدمت و اهمیت آن برای این منطقه
پذیرش در سهمیه روزانه دانشگاه های مناطق محروم معمولا با تعهد خدمت طولانی تری همراه است تا نیروی انسانی مورد نیاز این مناطق تامین شود. داوطلبی که به این دانشگاه فکر می کند باید این موضوع را به عنوان بخشی از تصمیم گیری اش در نظر بگیرد، نه صرفا رتبه لازم برای قبولی. برای بسیاری از داوطلبان بومی این تعهد مشکلی ایجاد نمی کند، چون برنامه شان از ابتدا ماندن در همان استان بوده است، اما برای داوطلب غیربومی این نکته باید با دقت بیشتری سنجیده شود.
راهکار عملی برای داوطلبان
داوطلبی که گزینه دانشگاه ایرانشهر را در نظر دارد بهتر است به جای جستجوی یک رتبه ثابت، دفترچه انتخاب رشته همان سال و سهمیه خودش را با دقت بررسی کند، چون ظرفیت و شرایط پذیرش هرسال ممکن است تغییر کند. مقایسه چند دانشگاه هم سطح در همان منطقه جغرافیایی، همراه با در نظر گرفتن سهمیه شخصی، مسیر واقع بینانه تری برای تصمیم گیری فراهم می کند تا تکیه صرف بر یک عدد که ممکن است از سال قبل باقی مانده باشد. داوطلبی که این عوامل را کنار هم می بیند، به جای دلسرد شدن از نبود یک رقم قطعی، می تواند با اطلاعات موجود تصمیمی آگاهانه تر بگیرد.