در کلاس اول، مسئول اصلی برنامه ریزی درسی، خود بچه نیست؛ این والدین هستند که باید چارچوب را بچینند و کم کم بچه را با آن عادت بدهند. برنامه ریزی درسی پایه اول اگر از همین سال با نظم شکل بگیرد، پایه عادت های درسی سال های بعد را هم می سازد. اشتباهی که خیلی از خانواده ها در همین سال اول مرتکب می شوند، مقایسه بچه با هم کلاسی هایش است؛ در حالی که سرعت یادگیری در این سن تفاوت زیادی بین بچه ها دارد.
در ادامه می خوانید
نقش والدین در برنامه ریزی درسی پایه اول
در این سن، بچه هنوز مفهوم زمان و اولویت را به خوبی درک نمی کند، پس نقش والدین این است که یک چارچوب ساده و قابل پیش بینی بسازند: ساعت مشخص برای تکلیف، ساعت مشخص برای بازی، و خواب به موقع. فشار بیش از حد یا برنامه فشرده در این سن نتیجه معکوس می دهد و باعث بدبینی بچه به درس خواندن می شود. والدین بهتر است در همان اتاقی که بچه تکلیف می نویسد حضور داشته باشند، نه برای کنترل مداوم، بلکه برای این که بچه احساس تنهایی نکند و در صورت نیاز کمک در دسترس باشد.
روش مطالعه کلاس اول ابتدایی
روش مطالعه کلاس اول ابتدایی باید کوتاه و بازی گونه باشد؛ جلسات ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ای با فاصله های استراحت، بهتر از یک نشست طولانی جواب می دهد. توجه به ارگونومی درس خواندن هم از همین سن مهم است؛ میز و صندلی مناسب قد بچه و نور کافی، از خستگی زودرس جلوگیری می کند. استفاده از رنگ، تصویر و حتی بازی های ساده برای یادگیری حروف و اعداد، نتیجه بهتری نسبت به تکرار خشک متن کتاب می دهد؛ در این سن، یادگیری از طریق حس بینایی و لمس هنوز از خواندن صرف مؤثرتر است.
برنامه هفتگی دانش آموز اول
برنامه هفتگی دانش آموز اول نباید فقط حول تکالیف مدرسه بچرخد؛ کمی مطالعه آزاد و کتاب داستان هم باید در برنامه باشد تا بچه از خواندن لذت ببرد، نه فقط آن را وظیفه بداند. تکرار همین الگوی هفتگی، کم کم عادت به نظم را در بچه نهادینه می کند. بهتر است آخر هفته سبک تر از روزهای مدرسه باشد تا بچه هم زمان کافی برای استراحت واقعی داشته باشد و هم برنامه هفتگی برایش خسته کننده نشود.
اشتباهات رایج والدین در برنامه ریزی کلاس اول
یکی از اشتباهات رایج، انتظار نتیجه سریع از یک برنامه تازه است؛ عادت های مطالعه در این سن معمولاً بعد از چند هفته تکرار مداوم شکل می گیرند، نه در چند روز اول. اشتباه دیگر، سرزنش به خاطر خطای املایی یا اشتباه ساده است که می تواند اعتماد به نفس بچه را در همان ابتدای مسیر تحصیلی اش تضعیف کند. تشویق کوچک بعد از هر جلسه مطالعه موفق، معمولاً اثر بیشتری از هر نوع فشار یا مقایسه دارد.
ایجاد انگیزه در کلاس اول برای درس خواندن
ایجاد انگیزه در این سن بیشتر از هر روش دیگری به رفتار روزمره والدین وابسته است؛ بچه ای که می بیند والدینش هم گاهی کتاب می خوانند یا برای یادگیری چیزی تازه وقت می گذارند، آن رفتار را طبیعی تر می پذیرد تا وقتی فقط به او دستور داده شود. بازی های آموزشی ساده، مثل کارت های حافظه یا پازل های حروف، می توانند یادگیری را بدون این که بچه احساس فشار کند پیش ببرند. مهم است که این بازی ها واقعاً سرگرم کننده باشند، نه یک تمرین درسی که فقط لباس بازی پوشیده؛ در غیر این صورت بچه خیلی زود متوجه تفاوت می شود و از آن فاصله می گیرد.
جمع بندی
اگر همین از کلاس اول روی افزایش تمرکز هنگام مطالعه و نظم هفتگی کار شود، سال های بعد دیگر نیازی به شروع از صفر نیست؛ فقط باید برنامه را متناسب با سن و درس های جدید تنظیم کرد. همین پایه، وقتی با صبر و بدون فشار زیاد ساخته شود، مسیر برنامه ریزی درسی پایه دوم و سال های بعد را هم آسان تر می کند.